maxdbh's Blog
available in: French (original) | Spanish | Italian | German | Portuguese | English | Swedish | Russian | Dutch | Arabic Très chers amis,
Très récemment, j'ai rencontré une personne formidable, une âme libre, une
personne visionnaire. En tant que jeune de 18 ans, engagé dans des associations a
vocations humanitaire et culturelle depuis l'age de 15 ans, j'apprécie vraiment les jeunes
qui offrent un peu de leurs temps et de leurs compétences pour aider les autres. Cette
personne m'a rappelé que seul l'amour etait réel. Nous avons beaucoup de points en
commun et nous avons les mêmes rêves. Et mes chers amis, j'ai choisi ce soir de vous
rappeler a vous aussi que seul l'amour etait réel. L'amour que nous avons pour nos
frères qui sont dans le besoin, pour ceux qui souffrent...
Sans nous en rendre compte, nous vivons une période déterminante de
l'histoire de l'Humanité. La science et la technologie semblent offrir a l'Homme une
multitude de possibilités. Inversement, nous sommes confrontés a de nombreux défis:
qu'il s'agisse des grandes endémies, du réchauffement climatique, de la menace
nucléaire ou encore du terrorisme international. Mais le pire est que chacun semble
enfermé dans son monde, sa réalité et se soucie très peu du cas des autres...
En 2008, le monde (profondément capitaliste) allait connaître l'une des pires
crises financières de toute son histoire. Le système capitaliste qui semblait bien se
« gripper » depuis la fin des années 1970, allait montrer a tous ses limites...et ainsi
mettre fin a près d'un demi-siècle de fantasmes et de fausses croyances, emmenant
ceux qui nous dirigent a le repenser, a le moraliser comme il le disent. Mais, nous ne
sommes pas nés de la dernière goutte, nous ne saurions être dupe, entre les mots et
les faits, il existe...des galaxies. Trop souvent, pour utiliser un vocabulaire marxiste, les
« grands patrons » oubliaient ceux qui n'avaient qu'a offrir leur force de travail. Trop
longtemps, une certaine doctrine a prévalu en faisant penser que tout allait bien. Non,
tout ne va pas bien et nous le voyons bien depuis quelques mois et personnellement
je pense que nous ne sommes pas prêt a sortir de cette crise.
Comme toujours les choses de ce monde sont inégalement réparties. Je pense
qu'il ne faudrait pas parler de la crise mais des crises, puisque les pays du Sud ne
connaissent pas les mêmes difficultés que les pays du Nord. Ces pays du Sud qui ont
toujours été en crise, qui en ont vu de toutes les couleurs, qui ont connu et qui
connaissent aujourd'hui encore les difficultés les plus atroces, les plus inimaginables.
Ces pays qui ne sont pas responsables de la crise...mais qui la subissent de plein
fouet. Ces pays qui ont connu tout pendant l'Histoire de la colonisation en passant par
l'exploitation outrancière, les guerres civiles ou encore les pires catastrophes
naturelles.
Il ne faut pas se faire d'illusions, la pire crise reste et demeure la crise
alimentaire. Des millions et des millions de gens dans le monde se réveillent les matins
sans trop savoir ce qu'ils vont pouvoir grignoter. Nous sommes loin des cours de la
Bourse, du CAC 40, du SMIC, ou du « chômage technique ». Imaginez un seul instant
ces enfants qui n'ont pas gouté quelque chose depuis plusieurs jours, ces enfants qui
arrivent a jouer avec leurs os et qui attendent paisiblement leur mort, perçue comme
une délivrance. Tandis que plusieurs milliards sont mis sur la table pour sauver les
grandes firmes mondiales que dit-on pour ces enfants -la? Pour ces frères et sœurs
qui meurent de faim dans le monde?
Chers amis, notre avenir est incertain, nous ne savons pas ce qu'il nous
réserve. Le changement climatique est une réalité et en attendant, aucune vrai
décision n'a été prise. Devrait-on attendre que cela dégénère pour commencer a faire
quelque chose? La menace nucléaire est aussi une réalité. Vous savez, moi je ne suis
pas favorable au développement de l'énergie nucléaire en Iran...ni moins aux États-Unis,
en France ou en Angleterre. Non, personne ne doit détenir cette arme démoniaque
qui met en danger l'humanité.
Mes amis, laissez-moi vous dire que nos difficultés ne font que commencer
surtout pour ceux qui connaissant déjà des difficultés.
Ce soir, je veux vous dire que face a un avenir aussi sombre, doit répondre des
valeurs comme l'amour inconditionnel de l'autre.
Oui, aimer l'autre et désirer tout ce qu'il peut y avoir de bon pour lui. Aime ton
prochain comme toi-même recommandait le Christ. Mais laissez-moi vous dire que
l'amour inconditionnel de l'autre n'est pas seulement une valeur chrétienne. C'est une
valeur que chacun d'entre nous devrait s'évertuer a appliquer. Aimer l'autre, c'est se
soucier de lui. Aimer l'autre, c'est vouloir pour lui ce que nous voulons pour nous.
Aimer l'autre en l'aidant a toucher l'Eternité, en ayant chaque jour une pensée spéciale
pour ceux qui souffrent partout dans le monde. Aimer l'autre c'est chaque jour vouloir
de tout son être que chacun puisse vivre décemment, que chacun puisse manger a sa
faim, que chacun puisse avoir l'accès a l'éducation, a la santé. Chacun de nous a droit
au bonheur. Osons repenser l'avenir, réinventer le monde et ensemble écrire une
nouvelle page d'Histoire.
Ce soir, je veux lancer un vibrant appel a chacun de vous. Vous invitant a
garder espoir, a penser aux autres, a les aimer de tout votre cœur. Vous rappelant
que seul l'amour est réel. Ensemble, nous pouvons tout . Tout Homme est un Homme.
Chaque homme sur cette planète mérite un peu d'avenir, a le droit d'espérer.
Pour finir, je demande amour et paix pour le monde, pour ma famille, pour mes
amis et plus particulièrement l'un d'eux, Denis, qui a besoin de direction et d'espoir.
J'envoie a chacun de vous mes pensées positives pleines de grâce que je lance pour
vous au vent par l'intermédiaire des Sylphides, les êtres du vent.
Je vous aime tous!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jeune engagé
Président d'Honneur de l'Association Jeunesse Excalibur
Très récemment, j'ai rencontré une personne formidable, une âme libre, une
personne visionnaire. En tant que jeune de 18 ans, engagé dans des associations a
vocations humanitaire et culturelle depuis l'age de 15 ans, j'apprécie vraiment les jeunes
qui offrent un peu de leurs temps et de leurs compétences pour aider les autres. Cette
personne m'a rappelé que seul l'amour etait réel. Nous avons beaucoup de points en
commun et nous avons les mêmes rêves. Et mes chers amis, j'ai choisi ce soir de vous
rappeler a vous aussi que seul l'amour etait réel. L'amour que nous avons pour nos
frères qui sont dans le besoin, pour ceux qui souffrent...
Sans nous en rendre compte, nous vivons une période déterminante de
l'histoire de l'Humanité. La science et la technologie semblent offrir a l'Homme une
multitude de possibilités. Inversement, nous sommes confrontés a de nombreux défis:
qu'il s'agisse des grandes endémies, du réchauffement climatique, de la menace
nucléaire ou encore du terrorisme international. Mais le pire est que chacun semble
enfermé dans son monde, sa réalité et se soucie très peu du cas des autres...
En 2008, le monde (profondément capitaliste) allait connaître l'une des pires
crises financières de toute son histoire. Le système capitaliste qui semblait bien se
« gripper » depuis la fin des années 1970, allait montrer a tous ses limites...et ainsi
mettre fin a près d'un demi-siècle de fantasmes et de fausses croyances, emmenant
ceux qui nous dirigent a le repenser, a le moraliser comme il le disent. Mais, nous ne
sommes pas nés de la dernière goutte, nous ne saurions être dupe, entre les mots et
les faits, il existe...des galaxies. Trop souvent, pour utiliser un vocabulaire marxiste, les
« grands patrons » oubliaient ceux qui n'avaient qu'a offrir leur force de travail. Trop
longtemps, une certaine doctrine a prévalu en faisant penser que tout allait bien. Non,
tout ne va pas bien et nous le voyons bien depuis quelques mois et personnellement
je pense que nous ne sommes pas prêt a sortir de cette crise.
Comme toujours les choses de ce monde sont inégalement réparties. Je pense
qu'il ne faudrait pas parler de la crise mais des crises, puisque les pays du Sud ne
connaissent pas les mêmes difficultés que les pays du Nord. Ces pays du Sud qui ont
toujours été en crise, qui en ont vu de toutes les couleurs, qui ont connu et qui
connaissent aujourd'hui encore les difficultés les plus atroces, les plus inimaginables.
Ces pays qui ne sont pas responsables de la crise...mais qui la subissent de plein
fouet. Ces pays qui ont connu tout pendant l'Histoire de la colonisation en passant par
l'exploitation outrancière, les guerres civiles ou encore les pires catastrophes
naturelles.
Il ne faut pas se faire d'illusions, la pire crise reste et demeure la crise
alimentaire. Des millions et des millions de gens dans le monde se réveillent les matins
sans trop savoir ce qu'ils vont pouvoir grignoter. Nous sommes loin des cours de la
Bourse, du CAC 40, du SMIC, ou du « chômage technique ». Imaginez un seul instant
ces enfants qui n'ont pas gouté quelque chose depuis plusieurs jours, ces enfants qui
arrivent a jouer avec leurs os et qui attendent paisiblement leur mort, perçue comme
une délivrance. Tandis que plusieurs milliards sont mis sur la table pour sauver les
grandes firmes mondiales que dit-on pour ces enfants -la? Pour ces frères et sœurs
qui meurent de faim dans le monde?
Chers amis, notre avenir est incertain, nous ne savons pas ce qu'il nous
réserve. Le changement climatique est une réalité et en attendant, aucune vrai
décision n'a été prise. Devrait-on attendre que cela dégénère pour commencer a faire
quelque chose? La menace nucléaire est aussi une réalité. Vous savez, moi je ne suis
pas favorable au développement de l'énergie nucléaire en Iran...ni moins aux États-Unis,
en France ou en Angleterre. Non, personne ne doit détenir cette arme démoniaque
qui met en danger l'humanité.
Mes amis, laissez-moi vous dire que nos difficultés ne font que commencer
surtout pour ceux qui connaissant déjà des difficultés.
Ce soir, je veux vous dire que face a un avenir aussi sombre, doit répondre des
valeurs comme l'amour inconditionnel de l'autre.
Oui, aimer l'autre et désirer tout ce qu'il peut y avoir de bon pour lui. Aime ton
prochain comme toi-même recommandait le Christ. Mais laissez-moi vous dire que
l'amour inconditionnel de l'autre n'est pas seulement une valeur chrétienne. C'est une
valeur que chacun d'entre nous devrait s'évertuer a appliquer. Aimer l'autre, c'est se
soucier de lui. Aimer l'autre, c'est vouloir pour lui ce que nous voulons pour nous.
Aimer l'autre en l'aidant a toucher l'Eternité, en ayant chaque jour une pensée spéciale
pour ceux qui souffrent partout dans le monde. Aimer l'autre c'est chaque jour vouloir
de tout son être que chacun puisse vivre décemment, que chacun puisse manger a sa
faim, que chacun puisse avoir l'accès a l'éducation, a la santé. Chacun de nous a droit
au bonheur. Osons repenser l'avenir, réinventer le monde et ensemble écrire une
nouvelle page d'Histoire.
Ce soir, je veux lancer un vibrant appel a chacun de vous. Vous invitant a
garder espoir, a penser aux autres, a les aimer de tout votre cœur. Vous rappelant
que seul l'amour est réel. Ensemble, nous pouvons tout . Tout Homme est un Homme.
Chaque homme sur cette planète mérite un peu d'avenir, a le droit d'espérer.
Pour finir, je demande amour et paix pour le monde, pour ma famille, pour mes
amis et plus particulièrement l'un d'eux, Denis, qui a besoin de direction et d'espoir.
J'envoie a chacun de vous mes pensées positives pleines de grâce que je lance pour
vous au vent par l'intermédiaire des Sylphides, les êtres du vent.
Je vous aime tous!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jeune engagé
Président d'Honneur de l'Association Jeunesse Excalibur
Carta de la Esperanza para un nuevo mundo
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Muy queridos amigos,
Muy recientemente, me entrevisté con una persona formidable, un alma libre,
una persona visionaria. Como joven de 18 años, comprometido en asociaciones tiene
vocaciones humanitario y cultural desde la edad de 15 años, aprecio de verdad a los jóvenes
que ofrecen un poco de su tiempo y sus competencias para ayudar a los otros. Esta
persona me recordó que solamente el amor era real. Tenemos muchos puntos en
común y tenemos los mismos sueños. Y mis queridos amigos, he elegido esta noche
recordarles ustedes también que solamente el amor era real. El amor que tenemos para nuestros
hermanos que están en la necesidad, para los que sufren…
Sin darnos cuenta, vivimos un período determinante
de la historia de la Humanidad. La ciencia y la tecnología parecen ofrecer al Hombre
una multitud de posibilidades. Contrariamente, se nos enfrenta tenemos numerosos retos:
que se trate de los grandes endemias, del recalentamiento climático, de la amenaza
nuclear o también del terrorismo internacional. Pero el peor es que cada uno parece
encerrado en su mundo, su realidad y se preocupa muy poco del caso de los otros…
En 2008, el mundo (profundamente capitalista) iba a conocer una de las peores
crisis financieras de toda su historia. El sistema capitalista que parecía bien
“agarrotarse” desde el final de los años setenta, iba a mostrar tiene todos sus límites… y así
poner fin tiene cerca de un medio siglo de fantasmas y falsas creencias, llevando
el que lo dirige tiene reconsiderarlo, tiene el moraliser como lo dice. Pero,
no nacimos de la última gota, no podríamos ser engañados, entre las palabras y
los hechos, él existimos… de las galaxias. Demasiado a menudo, para utilizar un vocabulario marxista,
los “grandes dueños” olvidaban los que sólo tenían que ofrecer su fuerza de trabajo. Demasiado
mucho tiempo, una determinada doctrina prevaleció haciendo pensar que todo iba bien. No,
todo no va bien y lo vemos bien desde hace algunos meses y personalmente
pienso que no estamos dispuestos a salir de esta crisis.
Como siempre se distribuyen desigualmente las cosas de este mundo. Pienso
que no sería necesario hablar de la crisis pero de las crisis, puesto que los países del Sur
no conocen las mismas dificultades que los países del Norte. Estos países del Sur que
todavía han estado en crisis, que vieron de todos los colores, que han conocido y que
conocen hoy aún las dificultades más atroces, los más inimaginables.
Estos países que no son responsables de la crisis… sino que lo sufren de pleno
látigo. Estos países que conocieron todo colgante la Historia de la colonización pasando por
la explotación atroz, las guerras civiles o también las peores catástrofes
naturales.
No es necesario hacerse de ilusiones, la peor crisis permanece y residencia la crisis
alimentaria. Millones y millones de gente en el mundo se despiertan las mañanas
sin saber demasiado lo que van a poder mordisquear. Distan mucho de los cursos
de la Bolsa, del CAC 40, del SMIC, o del “desempleo técnico”. Imagínese un único momento
estos niños que no han probado algo desde hace varios días, estos niños que
llegan a jugar con sus huesos y que esperan pacíficamente su muerte, percibida como
una entrega. ¿Mientras que se ponen varios mil millones sobre la mesa para salvar
las grandes empresas mundiales qué se dice para estos niños -la? ¿Para estos hermanos y s? ¿la URSS
que se mueren de hambre en el mundo?
Queridos amigos, nuestro futuro son dudosos, no sabemos lo que nosotros
reserva. El cambio climático es una realidad y a la espera de, ninguna verdad
decisión se tomó. ¿Se debería esperar que eso degenera para comenzar a hacer
algo? La amenaza nuclear es también una realidad. Saben, mí no soy
favorable al desarrollo de la energía nuclear en Irán… ni menos a los Estados Unidos,
Francia o Inglaterra. No, nadie debe poseer esta arma demoníaca
que pone en peligro a la humanidad.
Mis amigos, dejan decirles que nuestras dificultades no hacen más que comenzar
sobre todo para los que ya conociendo dificultades.
Esta noche, quiero decirles que ante un futuro tan oscuro, debe responder
de los valores como el amor incondicional del otro.
Sí, gustar otro y desear todo lo que hay de orden para él. Gusta tu
próximo como tú mismo recomendaba el Cristo. Pero dejan -moi decirles que
el amor incondicional del otro no es solamente un valor cristiano. Es
un valor que cada uno de entre nosotros debería évertuer aplicarse. Gustar otro, es
preocuparse él. Gustar otro, es querer para él lo que queremos para nosotros.
Gustar otro ayudándolo a afectar la Eternidad, teniendo cada día un pensamiento especial
para los que sufren por todas partes en el mundo. Gustar otro es cada día querer
de todo su ser que cada uno pueda vivir decentemente, que cada uno pueda comer tiene su
hambre, que cada uno pueda tener el acceso tiene la educación, a la salud. Cada uno nosotros tiene derecho
a la felicidad. Atrevámosnos por reconsiderar el futuro, por reinventar el mundo y juntos escribir
una nueva página de Historia.
Esta noche, quiero lanzar un vibrante llamada tengo cada uno ustedes. ¿Invitándose
a guardar esperanza, a pensar a los otros, tiene gustarlos de todo su c? ur. Recordándose
que solamente el amor es real. Conjunto, podemos todo. Todo Hombre es un Hombre.
Cada hombre sobre este planeta merece un poco futuro, tiene el derecho a esperar.
Para terminar, pido amor y paz para el mundo, para mi familia, para mis
amigos y más concretamente uno ellos, Denis, que necesita dirección y esperanza.
Envío a cada uno ustedes mis pensamientos positivos plenos de gracia que lanzo para
ustedes al viento por medio de las Sílfides, los estar del viento.
¡Me les gustan todos!
Max Juan-Louis
reves.realises@laposte.net
Joven contratado
Presidente de Honor de la Asociación Juventud Excalibur
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Muy queridos amigos,
Muy recientemente, me entrevisté con una persona formidable, un alma libre,
una persona visionaria. Como joven de 18 años, comprometido en asociaciones tiene
vocaciones humanitario y cultural desde la edad de 15 años, aprecio de verdad a los jóvenes
que ofrecen un poco de su tiempo y sus competencias para ayudar a los otros. Esta
persona me recordó que solamente el amor era real. Tenemos muchos puntos en
común y tenemos los mismos sueños. Y mis queridos amigos, he elegido esta noche
recordarles ustedes también que solamente el amor era real. El amor que tenemos para nuestros
hermanos que están en la necesidad, para los que sufren…
Sin darnos cuenta, vivimos un período determinante
de la historia de la Humanidad. La ciencia y la tecnología parecen ofrecer al Hombre
una multitud de posibilidades. Contrariamente, se nos enfrenta tenemos numerosos retos:
que se trate de los grandes endemias, del recalentamiento climático, de la amenaza
nuclear o también del terrorismo internacional. Pero el peor es que cada uno parece
encerrado en su mundo, su realidad y se preocupa muy poco del caso de los otros…
En 2008, el mundo (profundamente capitalista) iba a conocer una de las peores
crisis financieras de toda su historia. El sistema capitalista que parecía bien
“agarrotarse” desde el final de los años setenta, iba a mostrar tiene todos sus límites… y así
poner fin tiene cerca de un medio siglo de fantasmas y falsas creencias, llevando
el que lo dirige tiene reconsiderarlo, tiene el moraliser como lo dice. Pero,
no nacimos de la última gota, no podríamos ser engañados, entre las palabras y
los hechos, él existimos… de las galaxias. Demasiado a menudo, para utilizar un vocabulario marxista,
los “grandes dueños” olvidaban los que sólo tenían que ofrecer su fuerza de trabajo. Demasiado
mucho tiempo, una determinada doctrina prevaleció haciendo pensar que todo iba bien. No,
todo no va bien y lo vemos bien desde hace algunos meses y personalmente
pienso que no estamos dispuestos a salir de esta crisis.
Como siempre se distribuyen desigualmente las cosas de este mundo. Pienso
que no sería necesario hablar de la crisis pero de las crisis, puesto que los países del Sur
no conocen las mismas dificultades que los países del Norte. Estos países del Sur que
todavía han estado en crisis, que vieron de todos los colores, que han conocido y que
conocen hoy aún las dificultades más atroces, los más inimaginables.
Estos países que no son responsables de la crisis… sino que lo sufren de pleno
látigo. Estos países que conocieron todo colgante la Historia de la colonización pasando por
la explotación atroz, las guerras civiles o también las peores catástrofes
naturales.
No es necesario hacerse de ilusiones, la peor crisis permanece y residencia la crisis
alimentaria. Millones y millones de gente en el mundo se despiertan las mañanas
sin saber demasiado lo que van a poder mordisquear. Distan mucho de los cursos
de la Bolsa, del CAC 40, del SMIC, o del “desempleo técnico”. Imagínese un único momento
estos niños que no han probado algo desde hace varios días, estos niños que
llegan a jugar con sus huesos y que esperan pacíficamente su muerte, percibida como
una entrega. ¿Mientras que se ponen varios mil millones sobre la mesa para salvar
las grandes empresas mundiales qué se dice para estos niños -la? ¿Para estos hermanos y s? ¿la URSS
que se mueren de hambre en el mundo?
Queridos amigos, nuestro futuro son dudosos, no sabemos lo que nosotros
reserva. El cambio climático es una realidad y a la espera de, ninguna verdad
decisión se tomó. ¿Se debería esperar que eso degenera para comenzar a hacer
algo? La amenaza nuclear es también una realidad. Saben, mí no soy
favorable al desarrollo de la energía nuclear en Irán… ni menos a los Estados Unidos,
Francia o Inglaterra. No, nadie debe poseer esta arma demoníaca
que pone en peligro a la humanidad.
Mis amigos, dejan decirles que nuestras dificultades no hacen más que comenzar
sobre todo para los que ya conociendo dificultades.
Esta noche, quiero decirles que ante un futuro tan oscuro, debe responder
de los valores como el amor incondicional del otro.
Sí, gustar otro y desear todo lo que hay de orden para él. Gusta tu
próximo como tú mismo recomendaba el Cristo. Pero dejan -moi decirles que
el amor incondicional del otro no es solamente un valor cristiano. Es
un valor que cada uno de entre nosotros debería évertuer aplicarse. Gustar otro, es
preocuparse él. Gustar otro, es querer para él lo que queremos para nosotros.
Gustar otro ayudándolo a afectar la Eternidad, teniendo cada día un pensamiento especial
para los que sufren por todas partes en el mundo. Gustar otro es cada día querer
de todo su ser que cada uno pueda vivir decentemente, que cada uno pueda comer tiene su
hambre, que cada uno pueda tener el acceso tiene la educación, a la salud. Cada uno nosotros tiene derecho
a la felicidad. Atrevámosnos por reconsiderar el futuro, por reinventar el mundo y juntos escribir
una nueva página de Historia.
Esta noche, quiero lanzar un vibrante llamada tengo cada uno ustedes. ¿Invitándose
a guardar esperanza, a pensar a los otros, tiene gustarlos de todo su c? ur. Recordándose
que solamente el amor es real. Conjunto, podemos todo. Todo Hombre es un Hombre.
Cada hombre sobre este planeta merece un poco futuro, tiene el derecho a esperar.
Para terminar, pido amor y paz para el mundo, para mi familia, para mis
amigos y más concretamente uno ellos, Denis, que necesita dirección y esperanza.
Envío a cada uno ustedes mis pensamientos positivos plenos de gracia que lanzo para
ustedes al viento por medio de las Sílfides, los estar del viento.
¡Me les gustan todos!
Max Juan-Louis
reves.realises@laposte.net
Joven contratado
Presidente de Honor de la Asociación Juventud Excalibur
Lettera della speranza per un nuovo mondo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Molto cari amici,
Recentemente, ho incontrato una persona ardua, un cuore libero,
una persona immaginaria. Come giovane di 18 anni, impegnato in associazioni ha
vocazioni umanitario e culturale dall'età di 15 anni, apprezzo realmente i giovani
che offrono un po'dei loro tempi e delle loro competenze per aiutare le altre. Questa
persona mi ha ricordato che solo l'amore era reale. Abbiamo molti punti in
comune ed abbiamo gli stessi sogni. Ed i miei cari amici, ho scelto questa sera
di ricordarvi a voi anche che solo l'amore era reale. L'amore che abbiamo per i nostri
fratelli che sono nella necessità, per quelli che soffrono…
Senza renderci conto, viviamo un periodo determinante
della storia dell'umanità. La scienza e la tecnologia sembrano offrire all'uomo
una folla di possibilità. Per contro, siamo confrontati ha numerose sfide:
che si tratti delle grandi endemie, del riscaldamento climatico, della minaccia
nucleare o anche del terrorismo internazionale. Ma il peggiore è che ciascuno sembra
chiuso nel suo mondo, la sua realtà e si disturbisce molto poco del caso degli altri…
Nel 2008, il mondo (profondamente capitalista) andava conoscere una delle crisi
peggiori finanziarie di tutta la sua storia. Il sistema capitalista che sembrava bene
“gripper„ dalla fine degli anni 1970, andava mostrare ha tutti i suoi limiti… e così
porre fine ha vicino ad un demi-siècle di fantasmes e di credenze false, che portano
coloro che li dirigono ha riconsiderarlo, ha il moraliser come lo dice. Ma,
non siamo nati dall'ultima goccia, non possiamo essere dupe, tra le parole ed
i fatti, egli esiste… delle galassie. Troppo spesso, per utilizzare un vocabolario marxista,
“i grandi proprietari„ dimenticavano coloro che dovevano soltanto offrire la loro forza di lavoro. Troppo
a lungo, una certa dottrina è prevalsa facendo pensare che tutto andasse bene. Non,
tutto non va bene e lo vediamo bene da alcuni mesi e personalmente
penso che non siamo pronto ad uscire da questa crisi.
Poiché sempre le cose di questo mondo sono diversamente distribuite. Penso
che non occorrerebbe parlare della crisi ma delle crisi, poiché i paesi del Sud
non incontrano le stesse difficoltà dei paesi del Nord. Questi paesi del Sud che
sono sempre stati in crisi, che ne hanno visto di tutti i colori, che hanno conosciuto e che
incontrano oggi ancora le difficoltà più atroces, i più inimmaginabili.
Questi paesi che non sono responsabili della crisi… ma che la subiscono di frusta
piena. Questi paesi che hanno conosciuto ogni pendente la storia della colonizzazione passando per
lo sfruttamento outrancière, le guerre civili o anche le catastrofi peggiori
naturali.
Non occorre farsi di illusioni, la crisi peggiore resta e residenza la crisi
alimentare. Milioni e milioni di gente nel mondo si svegliano le mattine
senza troppo sapere ciò che potranno brucare. Siamo lontano dai corsi
della borsa, dal CAC 40, del SMIC, o “della disoccupazione tecnica„. Immaginate un solo momento
questi bambini che non hanno gustato qualcosa da molti giorni, questi bambini che
arrivano a giocare con le loro ossa e che attendono in modo pacifico la loro morte, percepita come
una consegna. Mentre molti miliardi sono messi sulla tavola per salvare
le grandi ditte mondiali cosa si dice per questi bambini -la? Per questi fratelli e s? URSS
che muoiono di fame nel mondo?
Cari amici, il nostro futuro sono dubbi, non sappiamo ciò che
ci riserva. Il cambiamento climatico è una realtà e frattanto, nessuna verità
decisione è stata presa. Si dovrebbe attendere che ciò degenera per iniziare a fare
qualcosa? La minaccia nucleare è anche una realtà. Sapete, io non sono
favorevole allo sviluppo dell'energia nucleare in Iran… né meno agli Stati Uniti,
in Francia o in Inghilterra. Non, nessuno non deve detenere quest'arma demoniaca
che mette in pericolo l'umanità.
I miei amici, lasciate dirvi che le nostre difficoltà non fanno che cominciare
soprattutto per quelli che incontrando già difficoltà.
Questa sera, voglio dirli che di fronte ad un futuro così scuro, deve rispondere
dei valori come l'amore incondizionato dell'altro.
Sì, gradire l'altro e desiderare tutto ciò che ci può essere di buono per lui. Gradisce il vostro
prossimo poiché toi-même raccomandava il Christ. Ma lascia -moi dirvi che
l'amore incondizionato dell'altro non è soltanto un valore cristiano. È
un valore che ciascuno fra noi dovrebbe évertuer applicarsi. Gradire l'altro, sono
occuparsi di lui. Gradire l'altro, sono volere per lui ciò che vogliamo per noi.
Gradire l'altro aiutandolo a toccare l'eternità, avendo ogni giorno un pensiero speciale
per quelli che soffrono ovunque nel mondo. Gradire l'altro è ogni giorno volere
di tutto il suo essere che ciascuno possa vivere decorosamente, che ciascuno possa mangiare ha la sua
fame, che ciascuno possa avere l'accesso ha l'istruzione, alla salute. Ciascuno di noi ha diritto
alla felicità. Osiamo riconsiderare il futuro, reinventare il mondo ed insieme scrivere
una nuova pagina di storia.
Questa sera, voglio lanciare un vibrant appello ha ciascuno di voi. Invitandoli
a conservare speranza, a pensare agli altri, ha gradirli di tutto il vostro c? ur. Ricordandoli
che solo l'amore è reale. Insieme, possiamo tutto. Qualsiasi uomo è un uomo.
Ogni uomo su questo pianeta merita un po'di futuro, ha il diritto di sperare.
Per finire, chiedo amore e pace per il mondo, per la mia famiglia, per i miei
amici ed in particolare uno di loro, Dennis, che ha bisogno di direzione e di speranza.
Invio a ciascuno di voi i miei pensieri positivi pieni di grazia che lancio per
voi al vento tramite le silfidi, gli esseri del vento.
Vi gradisco tutti!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
giovane impegnato
Presidente d'onore dell'Associazione gioventù Excalibur
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Molto cari amici,
Recentemente, ho incontrato una persona ardua, un cuore libero,
una persona immaginaria. Come giovane di 18 anni, impegnato in associazioni ha
vocazioni umanitario e culturale dall'età di 15 anni, apprezzo realmente i giovani
che offrono un po'dei loro tempi e delle loro competenze per aiutare le altre. Questa
persona mi ha ricordato che solo l'amore era reale. Abbiamo molti punti in
comune ed abbiamo gli stessi sogni. Ed i miei cari amici, ho scelto questa sera
di ricordarvi a voi anche che solo l'amore era reale. L'amore che abbiamo per i nostri
fratelli che sono nella necessità, per quelli che soffrono…
Senza renderci conto, viviamo un periodo determinante
della storia dell'umanità. La scienza e la tecnologia sembrano offrire all'uomo
una folla di possibilità. Per contro, siamo confrontati ha numerose sfide:
che si tratti delle grandi endemie, del riscaldamento climatico, della minaccia
nucleare o anche del terrorismo internazionale. Ma il peggiore è che ciascuno sembra
chiuso nel suo mondo, la sua realtà e si disturbisce molto poco del caso degli altri…
Nel 2008, il mondo (profondamente capitalista) andava conoscere una delle crisi
peggiori finanziarie di tutta la sua storia. Il sistema capitalista che sembrava bene
“gripper„ dalla fine degli anni 1970, andava mostrare ha tutti i suoi limiti… e così
porre fine ha vicino ad un demi-siècle di fantasmes e di credenze false, che portano
coloro che li dirigono ha riconsiderarlo, ha il moraliser come lo dice. Ma,
non siamo nati dall'ultima goccia, non possiamo essere dupe, tra le parole ed
i fatti, egli esiste… delle galassie. Troppo spesso, per utilizzare un vocabolario marxista,
“i grandi proprietari„ dimenticavano coloro che dovevano soltanto offrire la loro forza di lavoro. Troppo
a lungo, una certa dottrina è prevalsa facendo pensare che tutto andasse bene. Non,
tutto non va bene e lo vediamo bene da alcuni mesi e personalmente
penso che non siamo pronto ad uscire da questa crisi.
Poiché sempre le cose di questo mondo sono diversamente distribuite. Penso
che non occorrerebbe parlare della crisi ma delle crisi, poiché i paesi del Sud
non incontrano le stesse difficoltà dei paesi del Nord. Questi paesi del Sud che
sono sempre stati in crisi, che ne hanno visto di tutti i colori, che hanno conosciuto e che
incontrano oggi ancora le difficoltà più atroces, i più inimmaginabili.
Questi paesi che non sono responsabili della crisi… ma che la subiscono di frusta
piena. Questi paesi che hanno conosciuto ogni pendente la storia della colonizzazione passando per
lo sfruttamento outrancière, le guerre civili o anche le catastrofi peggiori
naturali.
Non occorre farsi di illusioni, la crisi peggiore resta e residenza la crisi
alimentare. Milioni e milioni di gente nel mondo si svegliano le mattine
senza troppo sapere ciò che potranno brucare. Siamo lontano dai corsi
della borsa, dal CAC 40, del SMIC, o “della disoccupazione tecnica„. Immaginate un solo momento
questi bambini che non hanno gustato qualcosa da molti giorni, questi bambini che
arrivano a giocare con le loro ossa e che attendono in modo pacifico la loro morte, percepita come
una consegna. Mentre molti miliardi sono messi sulla tavola per salvare
le grandi ditte mondiali cosa si dice per questi bambini -la? Per questi fratelli e s? URSS
che muoiono di fame nel mondo?
Cari amici, il nostro futuro sono dubbi, non sappiamo ciò che
ci riserva. Il cambiamento climatico è una realtà e frattanto, nessuna verità
decisione è stata presa. Si dovrebbe attendere che ciò degenera per iniziare a fare
qualcosa? La minaccia nucleare è anche una realtà. Sapete, io non sono
favorevole allo sviluppo dell'energia nucleare in Iran… né meno agli Stati Uniti,
in Francia o in Inghilterra. Non, nessuno non deve detenere quest'arma demoniaca
che mette in pericolo l'umanità.
I miei amici, lasciate dirvi che le nostre difficoltà non fanno che cominciare
soprattutto per quelli che incontrando già difficoltà.
Questa sera, voglio dirli che di fronte ad un futuro così scuro, deve rispondere
dei valori come l'amore incondizionato dell'altro.
Sì, gradire l'altro e desiderare tutto ciò che ci può essere di buono per lui. Gradisce il vostro
prossimo poiché toi-même raccomandava il Christ. Ma lascia -moi dirvi che
l'amore incondizionato dell'altro non è soltanto un valore cristiano. È
un valore che ciascuno fra noi dovrebbe évertuer applicarsi. Gradire l'altro, sono
occuparsi di lui. Gradire l'altro, sono volere per lui ciò che vogliamo per noi.
Gradire l'altro aiutandolo a toccare l'eternità, avendo ogni giorno un pensiero speciale
per quelli che soffrono ovunque nel mondo. Gradire l'altro è ogni giorno volere
di tutto il suo essere che ciascuno possa vivere decorosamente, che ciascuno possa mangiare ha la sua
fame, che ciascuno possa avere l'accesso ha l'istruzione, alla salute. Ciascuno di noi ha diritto
alla felicità. Osiamo riconsiderare il futuro, reinventare il mondo ed insieme scrivere
una nuova pagina di storia.
Questa sera, voglio lanciare un vibrant appello ha ciascuno di voi. Invitandoli
a conservare speranza, a pensare agli altri, ha gradirli di tutto il vostro c? ur. Ricordandoli
che solo l'amore è reale. Insieme, possiamo tutto. Qualsiasi uomo è un uomo.
Ogni uomo su questo pianeta merita un po'di futuro, ha il diritto di sperare.
Per finire, chiedo amore e pace per il mondo, per la mia famiglia, per i miei
amici ed in particolare uno di loro, Dennis, che ha bisogno di direzione e di speranza.
Invio a ciascuno di voi i miei pensieri positivi pieni di grazia che lancio per
voi al vento tramite le silfidi, gli esseri del vento.
Vi gradisco tutti!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
giovane impegnato
Presidente d'onore dell'Associazione gioventù Excalibur
Brief der Hoffnung für eine neue Welt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sehr sehr geehrte Freunde,
Sehr kürzlich bin ich einer wunderbaren Person, einer freien Seele, einer visionnären
Person begegnet. Als Jugendlicher von 18 Jahren verpflichtet in Assoziationen ist
berufen humanitär, und kulturell seit dem Alter von 15 Jahren schätze ich wirklich die Jugendlichen,
die ein wenig von ihren Zeiten und von ihren Kompetenzen anbieten, um den anderen zu helfen. Diese
Person hat mich daran erinnert, daß allein die Liebe wirklich war. Wir haben viele Punkte in
gemeinsam, und wir haben dieselben Träume. Und meine sehr geehrten Freunde habe ich diesen Abend gewählt, Sie
Sie auch daran zu erinnern, daß allein die Liebe wirklich war. Die Liebe, die wir für unsere Brüder
haben, die im Bedürfnis sind, für jene, die leiden…
Ohne uns davon Konto zurückzugeben leben wir eine entscheidende Periode
der Geschichte der Menschheit. Die Wissenschaft und die Technologie scheinen, dem Menschen eine große Anzahl
von Möglichkeiten anzubieten. Umgekehrt werden wir konfrontiert haben zahlreiche Herausforderungen:
daß es sich um die großen Endemien von der klimatischen Erwärmung der nuklearen Bedrohung
oder noch um den internationalen Terrorismus handelt. Aber das schlechteste ist, daß jeder in
seiner Welt eingeschlossen scheint, seine Wirklichkeit und sorgt sich sehr wenig um den Fall der anderen…
Im Jahre 2008 wird die Welt (zutiefst kapitalistisch), eine der schlechtesten finanziellen
Krisen all ihrer Geschichte kennen. Das kapitalistische System, das gut schien
„gripper“ seit dem Ende der siebziger Jahre, wird zeigen hat all seine Grenzen… und
so hat zu beenden in der Nähe eines halben Jahrhunderts Trugbilder, und von falschen Glauben, die jene
mitnehmen, die uns lenken, es noch einmal überzudenken, hat hat, das moraliser, wie sagt er es. Aber haben wir
nicht aus dem letzten Tropfen entstanden, wir könnten nicht dupe sein zwischen den Wörtern und
den Tatsachen er bestehen… von den Galaxien. Zu oft, um einen marxistischen Wortschatz zu benutzen vergaßen
die „großen Besitzer“ jene, die hatten nur, ihre Arbeitskraft anzubieten. Zu
lang hat eine gewisse Doktrin vorgeherrscht, indem sie lassen hat denken, daß alles gut ging. Nicht
geht alles nicht gut, und wir sehen es gut seit einigen Monaten, und persönlich
denke ich, daß wir nicht bereit sind, aus dieser Krise herauszukommen.
Wie immer die Sachen dieser Welt ungleich verteilt werden. Ich denke,
daß man nicht über die Krise, sondern über die Krisen sprechen dürfte, da die Länder der südlichen Hemisphäre
dieselben Schwierigkeiten nicht kennen wie die Länder des Nordens. Diese Länder der südlichen Hemisphäre, die
immer in Krise waren, die davon von allen Farben sahen, die gekannt haben, und die
heute noch die entsetzlichsten Schwierigkeiten kennen, die unvorstellbarsten.
Diese Länder, die nicht verantwortlich für die Krise sind…, aber die es von voller Peitsche
erfahren. Diese Länder, die jedes Gehänge gekannt haben die Geschichte der Besiedlung, indem sie durch den
übertriebenen Betrieb übergegangen sind, die Bürgerkriege oder noch die schlechtesten
Naturkatastrophen.
Man darf sich nicht von Illusionen machen, die schlechteste Krise bleibt und Wohnsitz die Krise
der Nahrungsmittel. Millionen und Millionen Leute in der Welt wecken sich die Morgen,
ohne zu sehr zu kennen, was sie können werden grignoter. Wir sind weit weg von den Kursen
der Börse, CAC 40, dem SMIC oder „der Arbeitslosigkeit aus technischen Gründen“. Stellen sich Sie nur ein Moment vor
diese Kinder, die etwas nicht seit mehreren Tagen geschmeckt haben, diese Kinder, die
es schaffen, mit ihren Knochen zu spielen, und die friedlich ihren Tod abwarten, wahrgenommen als
eine Befreiung. Während mehrere Milliarden auf der Tafel gestellt werden, um die großen
weltweiten Unternehmen zu retten, was sagt man für diese Kinder? Für diese Brüder und s? die UdSSR,
die an Hunger in der Welt sterben?
Sehr geehrte Freunde, unsere Zukunft ist unsicher, wir kennen nicht, was er uns
reserviert. Die Klimaänderung ist eine Wirklichkeit, und indessen ist kein Entscheidungswahr es
genommen worden. Müßte man darauf warten, daß das entartet, um zu beginnen, etwas
zu machen? Die nukleare Bedrohung ist auch eine Wirklichkeit. Sie wissen, mich befürworte ich
weder die Entwicklung der Kernenergie in Iran… noch weniger die Vereinigten Staaten
in Frankreich oder in England. Nicht darf niemand diese dämonische Waffe besitzen,
die die Menschheit gefährdet.
Meine Freunde lassen Ihnen sagen, daß unsere Schwierigkeiten nur besonders
für jene beginnen lassen, die Schwierigkeiten bereits kennend.
Dieser Abend will ich Sie sagen, daß Seite eine dermaßen dunkle Zukunft habe, muß von den Werten
als die bedingungslose Liebe der anderen antworten.
Ja das andere zu mögen und alles zu wünschen, was es von Bon für ihn geben kann. Mögen Sie dein
nächst es, wie du selbst Christus empfahl. Aber lassen es Ihnen sagen, daß
die bedingungslose Liebe der anderen nicht nur ein christlicher Wert sei. Es ist ein
Wert, den jeder unter uns évertuer Anwendung finden müßte. Das andere, ist es mögen,
sich um ihn zu sorgen. Das andere, ist es mögen, für ihn zu wollen, was wir für uns wollen.
Den anderen mögen, indem man es hilft die Ewigkeit betreffen, indem man hat jeden Tag ein spezieller Gedanke
für jene, die überall in der Welt leiden. Das andere mögen ist es jeder Tag, von
all seinem Wesen zu wollen, daß jeder anständig leben kann, daß jeder essen kann hat seinen
Hunger, daß jeder den Zugang haben kann hat die Erziehung auf die Gesundheit. Jeder von uns hat Anspruch
auf das Glück. Wagen Sie, die Zukunft noch einmal überzudenken, die Welt neuzuerfinden, und eine neue Geschichtsseite
zusammen zu schreiben.
Dieser Abend will ich Aufrufvibrant einführen habe jeden von Ihnen. Sie einladend,
Hoffnung zu behalten an die anderen zu denken hat, sie von all Ihrem c zu mögen? ur. Erinnert an Sie,
daß allein die Liebe wirklich ist. Gesamtheit können wir alles. Jeder Mann ist ein Mann.
Jeder Mann auf diesem Planeten verdient etwas Zukunfts-, hat das Recht zu hoffen.
Um zu beenden verlange ich Liebe und Frieden für die Welt, für meine Familie, für meine
Freunde und besonders einen von ihnen, Dennis, der Direktion und Hoffnung benötigt.
Ich sende an jeden von Ihnen meine von Grazie vollen positiven Gedanken, die ich für Sie
am Wind über Sylphides einführe, das Wesen des Windes.
Ich mag Ihnen alle!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
engagierter Jugendlicher
Ehrenvorsitzende der Assoziation Jugend Excalibur
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sehr sehr geehrte Freunde,
Sehr kürzlich bin ich einer wunderbaren Person, einer freien Seele, einer visionnären
Person begegnet. Als Jugendlicher von 18 Jahren verpflichtet in Assoziationen ist
berufen humanitär, und kulturell seit dem Alter von 15 Jahren schätze ich wirklich die Jugendlichen,
die ein wenig von ihren Zeiten und von ihren Kompetenzen anbieten, um den anderen zu helfen. Diese
Person hat mich daran erinnert, daß allein die Liebe wirklich war. Wir haben viele Punkte in
gemeinsam, und wir haben dieselben Träume. Und meine sehr geehrten Freunde habe ich diesen Abend gewählt, Sie
Sie auch daran zu erinnern, daß allein die Liebe wirklich war. Die Liebe, die wir für unsere Brüder
haben, die im Bedürfnis sind, für jene, die leiden…
Ohne uns davon Konto zurückzugeben leben wir eine entscheidende Periode
der Geschichte der Menschheit. Die Wissenschaft und die Technologie scheinen, dem Menschen eine große Anzahl
von Möglichkeiten anzubieten. Umgekehrt werden wir konfrontiert haben zahlreiche Herausforderungen:
daß es sich um die großen Endemien von der klimatischen Erwärmung der nuklearen Bedrohung
oder noch um den internationalen Terrorismus handelt. Aber das schlechteste ist, daß jeder in
seiner Welt eingeschlossen scheint, seine Wirklichkeit und sorgt sich sehr wenig um den Fall der anderen…
Im Jahre 2008 wird die Welt (zutiefst kapitalistisch), eine der schlechtesten finanziellen
Krisen all ihrer Geschichte kennen. Das kapitalistische System, das gut schien
„gripper“ seit dem Ende der siebziger Jahre, wird zeigen hat all seine Grenzen… und
so hat zu beenden in der Nähe eines halben Jahrhunderts Trugbilder, und von falschen Glauben, die jene
mitnehmen, die uns lenken, es noch einmal überzudenken, hat hat, das moraliser, wie sagt er es. Aber haben wir
nicht aus dem letzten Tropfen entstanden, wir könnten nicht dupe sein zwischen den Wörtern und
den Tatsachen er bestehen… von den Galaxien. Zu oft, um einen marxistischen Wortschatz zu benutzen vergaßen
die „großen Besitzer“ jene, die hatten nur, ihre Arbeitskraft anzubieten. Zu
lang hat eine gewisse Doktrin vorgeherrscht, indem sie lassen hat denken, daß alles gut ging. Nicht
geht alles nicht gut, und wir sehen es gut seit einigen Monaten, und persönlich
denke ich, daß wir nicht bereit sind, aus dieser Krise herauszukommen.
Wie immer die Sachen dieser Welt ungleich verteilt werden. Ich denke,
daß man nicht über die Krise, sondern über die Krisen sprechen dürfte, da die Länder der südlichen Hemisphäre
dieselben Schwierigkeiten nicht kennen wie die Länder des Nordens. Diese Länder der südlichen Hemisphäre, die
immer in Krise waren, die davon von allen Farben sahen, die gekannt haben, und die
heute noch die entsetzlichsten Schwierigkeiten kennen, die unvorstellbarsten.
Diese Länder, die nicht verantwortlich für die Krise sind…, aber die es von voller Peitsche
erfahren. Diese Länder, die jedes Gehänge gekannt haben die Geschichte der Besiedlung, indem sie durch den
übertriebenen Betrieb übergegangen sind, die Bürgerkriege oder noch die schlechtesten
Naturkatastrophen.
Man darf sich nicht von Illusionen machen, die schlechteste Krise bleibt und Wohnsitz die Krise
der Nahrungsmittel. Millionen und Millionen Leute in der Welt wecken sich die Morgen,
ohne zu sehr zu kennen, was sie können werden grignoter. Wir sind weit weg von den Kursen
der Börse, CAC 40, dem SMIC oder „der Arbeitslosigkeit aus technischen Gründen“. Stellen sich Sie nur ein Moment vor
diese Kinder, die etwas nicht seit mehreren Tagen geschmeckt haben, diese Kinder, die
es schaffen, mit ihren Knochen zu spielen, und die friedlich ihren Tod abwarten, wahrgenommen als
eine Befreiung. Während mehrere Milliarden auf der Tafel gestellt werden, um die großen
weltweiten Unternehmen zu retten, was sagt man für diese Kinder? Für diese Brüder und s? die UdSSR,
die an Hunger in der Welt sterben?
Sehr geehrte Freunde, unsere Zukunft ist unsicher, wir kennen nicht, was er uns
reserviert. Die Klimaänderung ist eine Wirklichkeit, und indessen ist kein Entscheidungswahr es
genommen worden. Müßte man darauf warten, daß das entartet, um zu beginnen, etwas
zu machen? Die nukleare Bedrohung ist auch eine Wirklichkeit. Sie wissen, mich befürworte ich
weder die Entwicklung der Kernenergie in Iran… noch weniger die Vereinigten Staaten
in Frankreich oder in England. Nicht darf niemand diese dämonische Waffe besitzen,
die die Menschheit gefährdet.
Meine Freunde lassen Ihnen sagen, daß unsere Schwierigkeiten nur besonders
für jene beginnen lassen, die Schwierigkeiten bereits kennend.
Dieser Abend will ich Sie sagen, daß Seite eine dermaßen dunkle Zukunft habe, muß von den Werten
als die bedingungslose Liebe der anderen antworten.
Ja das andere zu mögen und alles zu wünschen, was es von Bon für ihn geben kann. Mögen Sie dein
nächst es, wie du selbst Christus empfahl. Aber lassen es Ihnen sagen, daß
die bedingungslose Liebe der anderen nicht nur ein christlicher Wert sei. Es ist ein
Wert, den jeder unter uns évertuer Anwendung finden müßte. Das andere, ist es mögen,
sich um ihn zu sorgen. Das andere, ist es mögen, für ihn zu wollen, was wir für uns wollen.
Den anderen mögen, indem man es hilft die Ewigkeit betreffen, indem man hat jeden Tag ein spezieller Gedanke
für jene, die überall in der Welt leiden. Das andere mögen ist es jeder Tag, von
all seinem Wesen zu wollen, daß jeder anständig leben kann, daß jeder essen kann hat seinen
Hunger, daß jeder den Zugang haben kann hat die Erziehung auf die Gesundheit. Jeder von uns hat Anspruch
auf das Glück. Wagen Sie, die Zukunft noch einmal überzudenken, die Welt neuzuerfinden, und eine neue Geschichtsseite
zusammen zu schreiben.
Dieser Abend will ich Aufrufvibrant einführen habe jeden von Ihnen. Sie einladend,
Hoffnung zu behalten an die anderen zu denken hat, sie von all Ihrem c zu mögen? ur. Erinnert an Sie,
daß allein die Liebe wirklich ist. Gesamtheit können wir alles. Jeder Mann ist ein Mann.
Jeder Mann auf diesem Planeten verdient etwas Zukunfts-, hat das Recht zu hoffen.
Um zu beenden verlange ich Liebe und Frieden für die Welt, für meine Familie, für meine
Freunde und besonders einen von ihnen, Dennis, der Direktion und Hoffnung benötigt.
Ich sende an jeden von Ihnen meine von Grazie vollen positiven Gedanken, die ich für Sie
am Wind über Sylphides einführe, das Wesen des Windes.
Ich mag Ihnen alle!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
engagierter Jugendlicher
Ehrenvorsitzende der Assoziation Jugend Excalibur
Carta da Esperança para um novo mundo
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Muito caros amigos,
Muito recentemente, encontrei uma pessoa formidável, uma alma livre,
uma pessoa visionnaire. Como jovem de 18 anos, comprometido em associações tem
vocações humanitárias e cultural desde a idade de 15 anos, aprecio realmente os jovens
que oferecem ligeiramente dos seus tempos e as suas competências para ajudar os outros. Esta
pessoa recordou-me que só o amor era real. Temos muitos pontos
comuns e temos os mesmos sonhos. E os meus caros amigos, escolhi esta noite
recordar-vos a vocês também que só o amor era real. O amor que temos para os nossos
irmãos que estão na necessidade, para os que sofrem…
Sem estar a dar-nos conta, vivemos um período determinante
da história da Humanidade. A ciência e a tecnologia parecem oferecer ao Homem
uma multidão de possibilidades. Contrariamente, confrontamo-nos temos numerosos desafios:
que trate-se grandes endémies, do aquecimento climático, da ameaça
nuclear ou ainda o terrorismo internacional. Mas pior é que cada um parece
fechada no seu mundo, a sua realidade e incomoda-se muito pouco do caso dos outro…
Em 2008, o mundo (profundamente capitalista) ia conhecer uma das piores
crises financeiras de qualquer sua história. O sistema capitalista que parecia bem
“gripper” desde o fim dos anos 1970, ia mostrar tem todos os limites… e assim
pôr termo tem perto de um meio século fantasmes e de falsas crenças, levando
o que dirige-nos tem reconsiderá-lo, tem o moraliser assim como di-lo. Mas,
não nascemos da última gota, não saberíamos ser dupe, entre as palavras e
os factos, ele existimos… das galáxias. Demasiado frequentemente, para utilizar um vocabulário marxista,
“os grandes proprietários” esqueciam os que tinham apenas a oferecer a sua força de trabalho. Demasiado
muito tempo, certa doutrina prevaleceu fazendo pensar que todo ia bem. Não,
todo não vai bem e vemo-lo efectivamente desde alguns meses e pessoalmente
penso que não somos prontos para sair desta crise.
Como sempre as coisas deste mundo são repartidas desigualmente. Penso
que não seria necessário falar da crise mas as crises, dado que os países do Sul
não conhecem as mesmas dificuldades que os países do Norte. Estes países do Sul que
sempre estiveram crise, que viram de todas as cores, que conheceram e que
conhecem hoje ainda às dificuldades mais atrozes, mais inimaginável.
Estes países que não são responsáveis da crise… mas que sofrem-o de cheio
chicote. Estes países que conheceram qualquer pingente a História da colonização passando
pela exploração ultrajante, as guerras civis ou ainda as piores catástrofes
naturais.
Não é necessário fazer-se de ilusões, a pior crise permanece e residência a crise
alimentar. Milhões e milhões de pessoas no mundo desperto as manhãs
sem demasiado estar a saber que vão poder tasquinhar. São distante dos os cursos
da Bolsa, o CAC 40, o SMIC, ou “o desemprego técnico”. Imaginem só um momento
estas crianças que não provaram algo desde vários dias, estas crianças que
chegam a brincar com os seus ossos e que esperam pacificamente a sua morte, percebido como
uma emissão. Enquanto vários mil milhões são postos sobre a mesa para salvar
as grandes firmas mundiais que diz-se para estas crianças -la? Para estes irmãos e s? URSS
que morrem de fome no mundo?
Caros amigos, o nosso futuro é incertos, não sabemos que nós
reserva. A mudança climática é uma realidade e em antecipação, nenhuma verdade
decisão foi tomada. Deveria-se esperar que aquilo degenera para começar a fazer
algo? A ameaça nuclear é também uma realidade. Sabe, mim não sou
favorável ao desenvolvimento da energia nuclear no Irão… nem menos os Estados Unidos,
na França ou na a Inglaterra. Não, ninguém não deve deter esta arma demoníaca
que põe em perigo a humanidade.
Os meus amigos, deixam dizer-vos que as nossas dificuldades fazem apenas começar
sobretudo para os que conhecendo já dificuldades.
Esta noite, quero dizê-los que perante um futuro também sombrio, deve responder
dos valores como o amor incondicional do outro.
Sim, gostar do outro e desejar qualquer que haver de cupão para ele. Gosta o teu
próximo como ti recomendava Christ. Mas deixa dizer-vos que
o amor incondicional do outro não é não somente um valor cristão. É
um valor que cada um entre nós deveria évertuer ser aplicável. Gostar do outro, é
incomodar-se deele. Gostar do outro, é querer para ele que queremos para nós.
Gostar do outro ajudando-o a tocar a Eternidade, em ter cada dia um pensamento especial
para os que sofrem por toda a parte no mundo. Gostar do outro é cada dia querer
de qualquer seu ser que cada um possa viver decentemente, que cada um possa comer tem a sua
fome, que cada um possa ter o acesso tem a educação, à saúde. Cada um denós tem direito
à felicidade. Ousem reconsiderar o futuro, reinventar o mundo e juntos escrever
uma nova página de História.
Esta noite, quero lançar vibrant chamada tenho cada um devocês. Convidando-os
a guardar esperança, pensar aos outro, tem deo gostar de qualquer vosso c? ur. Recordando-os
que só o amor é real. Conjunto, podemos todo. Qualquer Homem é um Homem.
Cada homem sobre este planeta merece um pouco de futuro, tem o direito de esperar.
Para terminar, peço amor e paz para o mundo, para a minha família, para os meus
amigos e mais particularmente um deles, Denis, que tem necessidade de direcção e de esperança.
Envio a cada um devocês os meus pensamentos positivos cheios de graça que lanço para
vocês ao vento através Sylphides, estar do vento.
Gosto-vos de todos!
Máximo Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jovem comprometido
Presidente de Honra da Associação Juventude Excalibur
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Muito caros amigos,
Muito recentemente, encontrei uma pessoa formidável, uma alma livre,
uma pessoa visionnaire. Como jovem de 18 anos, comprometido em associações tem
vocações humanitárias e cultural desde a idade de 15 anos, aprecio realmente os jovens
que oferecem ligeiramente dos seus tempos e as suas competências para ajudar os outros. Esta
pessoa recordou-me que só o amor era real. Temos muitos pontos
comuns e temos os mesmos sonhos. E os meus caros amigos, escolhi esta noite
recordar-vos a vocês também que só o amor era real. O amor que temos para os nossos
irmãos que estão na necessidade, para os que sofrem…
Sem estar a dar-nos conta, vivemos um período determinante
da história da Humanidade. A ciência e a tecnologia parecem oferecer ao Homem
uma multidão de possibilidades. Contrariamente, confrontamo-nos temos numerosos desafios:
que trate-se grandes endémies, do aquecimento climático, da ameaça
nuclear ou ainda o terrorismo internacional. Mas pior é que cada um parece
fechada no seu mundo, a sua realidade e incomoda-se muito pouco do caso dos outro…
Em 2008, o mundo (profundamente capitalista) ia conhecer uma das piores
crises financeiras de qualquer sua história. O sistema capitalista que parecia bem
“gripper” desde o fim dos anos 1970, ia mostrar tem todos os limites… e assim
pôr termo tem perto de um meio século fantasmes e de falsas crenças, levando
o que dirige-nos tem reconsiderá-lo, tem o moraliser assim como di-lo. Mas,
não nascemos da última gota, não saberíamos ser dupe, entre as palavras e
os factos, ele existimos… das galáxias. Demasiado frequentemente, para utilizar um vocabulário marxista,
“os grandes proprietários” esqueciam os que tinham apenas a oferecer a sua força de trabalho. Demasiado
muito tempo, certa doutrina prevaleceu fazendo pensar que todo ia bem. Não,
todo não vai bem e vemo-lo efectivamente desde alguns meses e pessoalmente
penso que não somos prontos para sair desta crise.
Como sempre as coisas deste mundo são repartidas desigualmente. Penso
que não seria necessário falar da crise mas as crises, dado que os países do Sul
não conhecem as mesmas dificuldades que os países do Norte. Estes países do Sul que
sempre estiveram crise, que viram de todas as cores, que conheceram e que
conhecem hoje ainda às dificuldades mais atrozes, mais inimaginável.
Estes países que não são responsáveis da crise… mas que sofrem-o de cheio
chicote. Estes países que conheceram qualquer pingente a História da colonização passando
pela exploração ultrajante, as guerras civis ou ainda as piores catástrofes
naturais.
Não é necessário fazer-se de ilusões, a pior crise permanece e residência a crise
alimentar. Milhões e milhões de pessoas no mundo desperto as manhãs
sem demasiado estar a saber que vão poder tasquinhar. São distante dos os cursos
da Bolsa, o CAC 40, o SMIC, ou “o desemprego técnico”. Imaginem só um momento
estas crianças que não provaram algo desde vários dias, estas crianças que
chegam a brincar com os seus ossos e que esperam pacificamente a sua morte, percebido como
uma emissão. Enquanto vários mil milhões são postos sobre a mesa para salvar
as grandes firmas mundiais que diz-se para estas crianças -la? Para estes irmãos e s? URSS
que morrem de fome no mundo?
Caros amigos, o nosso futuro é incertos, não sabemos que nós
reserva. A mudança climática é uma realidade e em antecipação, nenhuma verdade
decisão foi tomada. Deveria-se esperar que aquilo degenera para começar a fazer
algo? A ameaça nuclear é também uma realidade. Sabe, mim não sou
favorável ao desenvolvimento da energia nuclear no Irão… nem menos os Estados Unidos,
na França ou na a Inglaterra. Não, ninguém não deve deter esta arma demoníaca
que põe em perigo a humanidade.
Os meus amigos, deixam dizer-vos que as nossas dificuldades fazem apenas começar
sobretudo para os que conhecendo já dificuldades.
Esta noite, quero dizê-los que perante um futuro também sombrio, deve responder
dos valores como o amor incondicional do outro.
Sim, gostar do outro e desejar qualquer que haver de cupão para ele. Gosta o teu
próximo como ti recomendava Christ. Mas deixa dizer-vos que
o amor incondicional do outro não é não somente um valor cristão. É
um valor que cada um entre nós deveria évertuer ser aplicável. Gostar do outro, é
incomodar-se deele. Gostar do outro, é querer para ele que queremos para nós.
Gostar do outro ajudando-o a tocar a Eternidade, em ter cada dia um pensamento especial
para os que sofrem por toda a parte no mundo. Gostar do outro é cada dia querer
de qualquer seu ser que cada um possa viver decentemente, que cada um possa comer tem a sua
fome, que cada um possa ter o acesso tem a educação, à saúde. Cada um denós tem direito
à felicidade. Ousem reconsiderar o futuro, reinventar o mundo e juntos escrever
uma nova página de História.
Esta noite, quero lançar vibrant chamada tenho cada um devocês. Convidando-os
a guardar esperança, pensar aos outro, tem deo gostar de qualquer vosso c? ur. Recordando-os
que só o amor é real. Conjunto, podemos todo. Qualquer Homem é um Homem.
Cada homem sobre este planeta merece um pouco de futuro, tem o direito de esperar.
Para terminar, peço amor e paz para o mundo, para a minha família, para os meus
amigos e mais particularmente um deles, Denis, que tem necessidade de direcção e de esperança.
Envio a cada um devocês os meus pensamentos positivos cheios de graça que lanço para
vocês ao vento através Sylphides, estar do vento.
Gosto-vos de todos!
Máximo Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jovem comprometido
Presidente de Honra da Associação Juventude Excalibur
Letter of the Hope for a new world
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Very dear friends,
Very recently, I met a formidable person, a free heart,
a person visionary. As 18 year old a young person, engaged in associations has
vocations humanitarian and cultural since the 15 years age, I appreciate really the young people
who offer a little their times and their competences to help the others. This
person reminded to me that only the love was real. We have many points in
commun run and we have the same dreams. And my dear friends, I chose this evening to recall
you also has you that only the love was real. Love that we have for our
brothers who are in the need, for those which suffer…
Without us to give an account of it, we live one determining period of
the history of Humanity. Science and technology seem to offer has the Man
a multitude of possibilities. Conversely, we are confronted has many challenges:
that it is of great endémies, the climatic reheating, the nuclear
threat or about international terrorism. But the worst is than each one seems
locked up in its world, its reality and worries very little about the case of the others…
In 2008, the world (deeply capitalist) was going to know one of the worst
financial crises of all its history. The capitalist system which seemed well
“to be seized up” since the end of 1970, was going to show has all its limits… and thus
to put an end A nearly one half-century of phantasms and false beliefs, taking along
those which directs us has to reconsider it, has the moraliser as he say it. But, we
were not born from the last drop, we could not be easily deceived, between the words and
the facts, there are… galaxies. Too much often, to use a vocabulary Marxist,
the “business leaders” forgot those which did not have that has to offer their labour force. Too much
a long time, certain doctrines prevailed while making think that all was well. Not,
all is not well and let us see we it well for a few months and personally
I think that we are not ready A to leave this crisis.
As always the things of this world are unequally distributed. I think
that one would not have to speak about the crisis but about the crises, since the countries of the South
do not have the same problems as the countries of North. These countries of the South which have
always be in crisis, which saw some of all the colors, which knew and which
have today still the most atrocious problems, most unimaginable.
These countries which are not responsible for the crisis… but which undergo it full
whip. These countries which knew all during the History of colonization while passing by
the outrageous exploitation, civil wars or worst natural
disasters.
Illusions should not be made, the worst crisis remains and remains the food
crisis. Million and million people in the world awake the mornings
without too much knowing what they will be able to nibble. We are far from the layoff or
SMIC, CAC 40, Stock exchange prices, “”. Imagine only one moment
these children who have not tasted something for several days, these children who
arrive has to play with their bones and which await their death peacefully, perceived like
a delivery. While several billion is put on the table to save
the large world firms which does one say for those children? For these brothers and S? the USSR
which dies of hunger in the world?
Dear friends, our future is dubious, we do not know only it holds
to us. The climatic change is a reality and while waiting, no true
decision was made. Should one wait until that degenerates to start has to do
something? The nuclear threat is also a reality. You know, me I am not
favorable to the development of the nuclear energy in Iran… nor less in the United States,
in France or England. Not, nobody must hold this démoniaque weapon
which endangers humanity.
My friends, let to me say to you that our difficulties do nothing but especially
start for those which having problems already.
This evening, I want to say to you that face has such a dark future, must answer of
the values like the unconditional love of the other.
Yes, to like the other and to wish all that there can be of good for him. Like your
next as yourself recommended Christ. But let to me say to you that
the unconditional love of the other is not only one Christian value. It is
a value which each one among us would owe évertuer is had to apply. To like the other, it is
to be concerned with him. To like the other, it is to want for him what we want for us.
To like the other by helping it has to touch Eternity, by having each day a special thought
for those which suffer everywhere in the world. To like the other it is each day to want
of any sound being that each one can live decently, that each one can eat is its
hungry, that each one can have the access has education, with health. Each one of us is entitled
to happiness. Let us dare to reconsider the future, to reinvent the world and to write a new
page of History together.
This evening, I want to launch a vibrating call has each one of you. Inviting you has
to keep hope, has to think of the others, has to like them of all your C? ur. Recalling you
that only the love is real. Together, we can all. Any Man is a Man.
Each man on this planet deserves a little future, has the right to hope.
To finish, I ask for love and peace for the world, for my family, my
friends and more particularly one of them, Denis, who needs direction and hope.
I send has each one of you my positive thoughts full with grace which I launch for
you to the wind via the Sylphids, beings of the wind.
I love you all!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Young volunteer
Honorary president of Association Excalibur Youth
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Very dear friends,
Very recently, I met a formidable person, a free heart,
a person visionary. As 18 year old a young person, engaged in associations has
vocations humanitarian and cultural since the 15 years age, I appreciate really the young people
who offer a little their times and their competences to help the others. This
person reminded to me that only the love was real. We have many points in
commun run and we have the same dreams. And my dear friends, I chose this evening to recall
you also has you that only the love was real. Love that we have for our
brothers who are in the need, for those which suffer…
Without us to give an account of it, we live one determining period of
the history of Humanity. Science and technology seem to offer has the Man
a multitude of possibilities. Conversely, we are confronted has many challenges:
that it is of great endémies, the climatic reheating, the nuclear
threat or about international terrorism. But the worst is than each one seems
locked up in its world, its reality and worries very little about the case of the others…
In 2008, the world (deeply capitalist) was going to know one of the worst
financial crises of all its history. The capitalist system which seemed well
“to be seized up” since the end of 1970, was going to show has all its limits… and thus
to put an end A nearly one half-century of phantasms and false beliefs, taking along
those which directs us has to reconsider it, has the moraliser as he say it. But, we
were not born from the last drop, we could not be easily deceived, between the words and
the facts, there are… galaxies. Too much often, to use a vocabulary Marxist,
the “business leaders” forgot those which did not have that has to offer their labour force. Too much
a long time, certain doctrines prevailed while making think that all was well. Not,
all is not well and let us see we it well for a few months and personally
I think that we are not ready A to leave this crisis.
As always the things of this world are unequally distributed. I think
that one would not have to speak about the crisis but about the crises, since the countries of the South
do not have the same problems as the countries of North. These countries of the South which have
always be in crisis, which saw some of all the colors, which knew and which
have today still the most atrocious problems, most unimaginable.
These countries which are not responsible for the crisis… but which undergo it full
whip. These countries which knew all during the History of colonization while passing by
the outrageous exploitation, civil wars or worst natural
disasters.
Illusions should not be made, the worst crisis remains and remains the food
crisis. Million and million people in the world awake the mornings
without too much knowing what they will be able to nibble. We are far from the layoff or
SMIC, CAC 40, Stock exchange prices, “”. Imagine only one moment
these children who have not tasted something for several days, these children who
arrive has to play with their bones and which await their death peacefully, perceived like
a delivery. While several billion is put on the table to save
the large world firms which does one say for those children? For these brothers and S? the USSR
which dies of hunger in the world?
Dear friends, our future is dubious, we do not know only it holds
to us. The climatic change is a reality and while waiting, no true
decision was made. Should one wait until that degenerates to start has to do
something? The nuclear threat is also a reality. You know, me I am not
favorable to the development of the nuclear energy in Iran… nor less in the United States,
in France or England. Not, nobody must hold this démoniaque weapon
which endangers humanity.
My friends, let to me say to you that our difficulties do nothing but especially
start for those which having problems already.
This evening, I want to say to you that face has such a dark future, must answer of
the values like the unconditional love of the other.
Yes, to like the other and to wish all that there can be of good for him. Like your
next as yourself recommended Christ. But let to me say to you that
the unconditional love of the other is not only one Christian value. It is
a value which each one among us would owe évertuer is had to apply. To like the other, it is
to be concerned with him. To like the other, it is to want for him what we want for us.
To like the other by helping it has to touch Eternity, by having each day a special thought
for those which suffer everywhere in the world. To like the other it is each day to want
of any sound being that each one can live decently, that each one can eat is its
hungry, that each one can have the access has education, with health. Each one of us is entitled
to happiness. Let us dare to reconsider the future, to reinvent the world and to write a new
page of History together.
This evening, I want to launch a vibrating call has each one of you. Inviting you has
to keep hope, has to think of the others, has to like them of all your C? ur. Recalling you
that only the love is real. Together, we can all. Any Man is a Man.
Each man on this planet deserves a little future, has the right to hope.
To finish, I ask for love and peace for the world, for my family, my
friends and more particularly one of them, Denis, who needs direction and hope.
I send has each one of you my positive thoughts full with grace which I launch for
you to the wind via the Sylphids, beings of the wind.
I love you all!
Max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Young volunteer
Honorary president of Association Excalibur Youth
Märka av hoppet för en ny värld
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Mycket kära vänner,
Mycket för en tid sedan, mötte jag en formidabel person, en fri hjärta,
en personvisionär. Som åriga 18 har en ung person som är förlovad i anslutningar,
kallmänniskovän, och kulturellt efter de 15 åren åldras, uppskattar jag egentligen ungdomaren
som erbjuder lite deras tider och deras kompetenser att hjälpa andra. Denna
person påminde till mig att endast förälskelsen var verklig. Vi har många pekar i
communkörning, och vi har de samma drömmarna. Och min kära vänner, valde jag i kväll att återkalla
dig har också dig att endast förälskelsen var verklig. Älska att vi har för våra
bröder, som är i behovet, för de som lider…,
Utan oss som ger ett konto av det, bor vi en bestämmande period av
historien av mänsklighet. Vetenskap och teknologi verkar för att erbjuda har manen
en multitude av möjligheter. Omvänt konfronteras vi har många utmaningar:
att det är av stora endémies, climatic att reheating, det kärn-
hot eller om landskampterrorism. Men det värst är, än varje verkar
låst upp i dess värld, dess verklighet och bekymmer mycket lite om fallet av andra…,
I 2008 gick världen (djupt kapitalist) att veta en av de värst
finansiella kriserna allra dess historia. Det kapitalistiska systemet, som verkade väl
”för att gripas upp”, sedan avsluta av 1970, gick att visa har allt dess begränsar… och thus
att sätta en avsluta A nästan ett - till hälften - århundrade av phantasms och falska troar som tar längs
de, vilket riktar oss, måste att ompröva den, har moraliseren som honom något att säga det. Men var
vi inte födda från jumbon tappar, kunde vi inte lätt bedras, mellan uttrycker, och
fakta, där är… galaxer. För mycket ofta, att använda en marxistisk ordlista,
”företagsledarna” glömde att de, som inte hade det måste att erbjuda deras arbetestyrka. För mycket
en lång tid, segrade bestämda doktriner stunddanandefunderare att allt var brunnen. Inte
är allt inte väl, och låt oss ser oss det som är väl för några månader och personligen
I-funderare att vi inte ska ordna till A för att lämna denna kris.
Som alltid saker av denna värld är olika utdelad. Funderare I
, som en skulle inte måste att tala om krisen men om kriserna, sedan länderna av söderna
inte har de samma problemen som länderna av norden. Dessa länder av söderna, som har
alltid att vara i kris, som sågar något färgar allra, som visste, och som
har i dag stillbild de mest atrocious problemen som är mest unimaginable.
Dessa länder, som inte är ansvariga för krisen…, men, som genomgår den mycket,
piskar. Dessa länder, som visste alla under historien av colonization, fördriver bortgång vid
den skandalösa exploateringen, inbördeskrigen eller de värst naturliga
katastroferna.
Illusioner bör inte göras, återstår återstår den värst krisen och mat
krisen. Miljon och miljon folk i världen vaknar morgnarna
, utan för mycket att veta vad de ska knaprar. Vi är långtifrån friställningen, eller
SMIC, CAC 40, lagerför utbyte prissätter, ””. Föreställ endast ett ögonblick
dessa barn, som inte har smakat något för flera dagar, dessa barn som
ankommer måste att leka med deras ben, och som väntar på deras död peacefully, den märkte något liknande
en leverans. Fördriva flera miljard är pålagt bordlägga till räddningen
de stora världsfirmorna som gör en något att säga för de barn? För dessa bröder och S? USSREN
som dör av hunger i världen?
Kära vänner, vår framtid är tvivelaktiga, oss vet inte det att endast rymmer
till oss. Den climatic ändringen är en verklighet, och stunden som väntar, inget riktigt
beslut, gjordes. Bör en väntan, tills det urartar för att starta, måste att göra
något? Det kärn- hot är också en verklighet. Du vet, mig I-förmiddagen som inte
är gynnsam till utvecklingen av den kärn- energin i Iran… nor mindre i Förenta staterna,
i Frankrike eller England. Inte måste inget rymma detta démoniaquevapen
som utsätter för fara mänsklighet.
Min vänner som låts till mig något att säga till dig att våra svårigheter gör den ingenting utom speciellt
starten för de som ha problem redan.
I kväll önskar jag till något att säga till dig att vända mot har en sådan mörkerframtid, måste svara av
värderar något liknande den ovillkorliga förälskelsen av annan.
Ja att gilla annat och att önska allt att det kan finnas av godan för honom. Gilla ditt
nästa som dig rekommenderade Kristus. Men låtet till mig värderar något att säga till dig
, att den ovillkorliga förälskelsen av annan är inte endast en kristen. Det är
en värdera som varje bland oss skulle varar skyldig évertuer måstes att applicera. För att gilla annat ska det
angå med honom. För att gilla annat är det att önska för honom vad vi önskar för oss.
För att gilla annat vid portion måste det handlagevigheten, genom att ha varje dag en special tanke
för de som lider överallt i världen. Att gilla annat som det är varje dag som ska önskas
av några, solitt vara den varje kan bo decently, den varje, kan äta är dess
hungrigt, att varje kan ha ta fram har utbildning, med vård-. Varje av oss berättigas
till lyckan. Låt oss våga för att ompröva framtiden, för att uppfinna på nytt världen och för att skriva en ny
sida av historia tillsammans.
I kväll önskar jag till barkassen som en vibrerande appell har varje av dig. Invitera dig till
uppehällehopp, måste har funderare av andra, måste att gilla dem allra ditt C? ur. Recalling dig
som endast förälskelsen är verklig. Tillsammans kan vi alla. Någon man är en man.
Varje man på detta planet förtjänar lite en framtid, har rakt till hoppet.
Att avsluta sig, frågar jag för förälskelse och fred för världen, för min familj, min
vänner och ett bestämdare av dem Denis, som behöver riktning och hopp.
Jag överför har varje av dig min realitettankar mycket med nåd som I-barkassen för
dig till linda via Sylphidsen, beings av linda.
Jag älskar all dig!
Det max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
barn ställa upp som frivillig
heders- president av den anslutningExcalibur ungdommen
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Mycket kära vänner,
Mycket för en tid sedan, mötte jag en formidabel person, en fri hjärta,
en personvisionär. Som åriga 18 har en ung person som är förlovad i anslutningar,
kallmänniskovän, och kulturellt efter de 15 åren åldras, uppskattar jag egentligen ungdomaren
som erbjuder lite deras tider och deras kompetenser att hjälpa andra. Denna
person påminde till mig att endast förälskelsen var verklig. Vi har många pekar i
communkörning, och vi har de samma drömmarna. Och min kära vänner, valde jag i kväll att återkalla
dig har också dig att endast förälskelsen var verklig. Älska att vi har för våra
bröder, som är i behovet, för de som lider…,
Utan oss som ger ett konto av det, bor vi en bestämmande period av
historien av mänsklighet. Vetenskap och teknologi verkar för att erbjuda har manen
en multitude av möjligheter. Omvänt konfronteras vi har många utmaningar:
att det är av stora endémies, climatic att reheating, det kärn-
hot eller om landskampterrorism. Men det värst är, än varje verkar
låst upp i dess värld, dess verklighet och bekymmer mycket lite om fallet av andra…,
I 2008 gick världen (djupt kapitalist) att veta en av de värst
finansiella kriserna allra dess historia. Det kapitalistiska systemet, som verkade väl
”för att gripas upp”, sedan avsluta av 1970, gick att visa har allt dess begränsar… och thus
att sätta en avsluta A nästan ett - till hälften - århundrade av phantasms och falska troar som tar längs
de, vilket riktar oss, måste att ompröva den, har moraliseren som honom något att säga det. Men var
vi inte födda från jumbon tappar, kunde vi inte lätt bedras, mellan uttrycker, och
fakta, där är… galaxer. För mycket ofta, att använda en marxistisk ordlista,
”företagsledarna” glömde att de, som inte hade det måste att erbjuda deras arbetestyrka. För mycket
en lång tid, segrade bestämda doktriner stunddanandefunderare att allt var brunnen. Inte
är allt inte väl, och låt oss ser oss det som är väl för några månader och personligen
I-funderare att vi inte ska ordna till A för att lämna denna kris.
Som alltid saker av denna värld är olika utdelad. Funderare I
, som en skulle inte måste att tala om krisen men om kriserna, sedan länderna av söderna
inte har de samma problemen som länderna av norden. Dessa länder av söderna, som har
alltid att vara i kris, som sågar något färgar allra, som visste, och som
har i dag stillbild de mest atrocious problemen som är mest unimaginable.
Dessa länder, som inte är ansvariga för krisen…, men, som genomgår den mycket,
piskar. Dessa länder, som visste alla under historien av colonization, fördriver bortgång vid
den skandalösa exploateringen, inbördeskrigen eller de värst naturliga
katastroferna.
Illusioner bör inte göras, återstår återstår den värst krisen och mat
krisen. Miljon och miljon folk i världen vaknar morgnarna
, utan för mycket att veta vad de ska knaprar. Vi är långtifrån friställningen, eller
SMIC, CAC 40, lagerför utbyte prissätter, ””. Föreställ endast ett ögonblick
dessa barn, som inte har smakat något för flera dagar, dessa barn som
ankommer måste att leka med deras ben, och som väntar på deras död peacefully, den märkte något liknande
en leverans. Fördriva flera miljard är pålagt bordlägga till räddningen
de stora världsfirmorna som gör en något att säga för de barn? För dessa bröder och S? USSREN
som dör av hunger i världen?
Kära vänner, vår framtid är tvivelaktiga, oss vet inte det att endast rymmer
till oss. Den climatic ändringen är en verklighet, och stunden som väntar, inget riktigt
beslut, gjordes. Bör en väntan, tills det urartar för att starta, måste att göra
något? Det kärn- hot är också en verklighet. Du vet, mig I-förmiddagen som inte
är gynnsam till utvecklingen av den kärn- energin i Iran… nor mindre i Förenta staterna,
i Frankrike eller England. Inte måste inget rymma detta démoniaquevapen
som utsätter för fara mänsklighet.
Min vänner som låts till mig något att säga till dig att våra svårigheter gör den ingenting utom speciellt
starten för de som ha problem redan.
I kväll önskar jag till något att säga till dig att vända mot har en sådan mörkerframtid, måste svara av
värderar något liknande den ovillkorliga förälskelsen av annan.
Ja att gilla annat och att önska allt att det kan finnas av godan för honom. Gilla ditt
nästa som dig rekommenderade Kristus. Men låtet till mig värderar något att säga till dig
, att den ovillkorliga förälskelsen av annan är inte endast en kristen. Det är
en värdera som varje bland oss skulle varar skyldig évertuer måstes att applicera. För att gilla annat ska det
angå med honom. För att gilla annat är det att önska för honom vad vi önskar för oss.
För att gilla annat vid portion måste det handlagevigheten, genom att ha varje dag en special tanke
för de som lider överallt i världen. Att gilla annat som det är varje dag som ska önskas
av några, solitt vara den varje kan bo decently, den varje, kan äta är dess
hungrigt, att varje kan ha ta fram har utbildning, med vård-. Varje av oss berättigas
till lyckan. Låt oss våga för att ompröva framtiden, för att uppfinna på nytt världen och för att skriva en ny
sida av historia tillsammans.
I kväll önskar jag till barkassen som en vibrerande appell har varje av dig. Invitera dig till
uppehällehopp, måste har funderare av andra, måste att gilla dem allra ditt C? ur. Recalling dig
som endast förälskelsen är verklig. Tillsammans kan vi alla. Någon man är en man.
Varje man på detta planet förtjänar lite en framtid, har rakt till hoppet.
Att avsluta sig, frågar jag för förälskelse och fred för världen, för min familj, min
vänner och ett bestämdare av dem Denis, som behöver riktning och hopp.
Jag överför har varje av dig min realitettankar mycket med nåd som I-barkassen för
dig till linda via Sylphidsen, beings av linda.
Jag älskar all dig!
Det max Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
barn ställa upp som frivillig
heders- president av den anslutningExcalibur ungdommen
Письмо упования для нового мира
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Очень дорогие друзья,
Очень недавн, я встречал formidable персону, свободно сердце,
визионера персоны. По мере того как 18 год - старых молодой человек, включенный в ассоциациях имеет
призвания гуманитарные и культурно с 15 лет постарейте, я appreciate реально молодые люди
которые предлагают маленькому их времена и их правомочности помочь другим. Эта
персона reminded к мне что только влюбленность была реальна. Мы имеем много пунктов в
беге commun и мы имеем такие же сновидения. И мои дорогие друзья, я выбрал этот вечер для того чтобы вспомнить
вас также имею вас что только влюбленность была реальна. Полюбите что мы имеем для наших
братьев находятся в потребности, для тех которые терпят…
Без нас для того чтобы дать учет его, мы живем один обусловливая период
истории гуманности. Кажется, что предлагает наука и техника имеет человека
multitude возможностей. Наоборот, мы confronted имеем много возможностей:
что оно больших endémies, климатического reheating,
ядерная угроза или о международном терроризме. Но самое плохое чем каждое одно кажется
зафиксированным вверх в своем мире, своей реальности и тревожится очень немного о случае другие…
В 2008, мир (глубоки капиталист) шел знать одно из самых плохих
финансовых кризисов полностью своей истории. Система капитализма показал, что хороше
«быть заеданным вверх по» с конца 1970, шла показать имеет все свои пределы… и таким образом
положить конец a почти одно - половина - столетие phantasms и ложное верование, принимая вдоль
тех направляет нас должен пересмотреть его, имеет moraliser по мере того как он говорит его. Но, мы
не были принесены от последнего падения, мы не смогли легко быть обмануты, между словами и
фактами, будут… галактики. Too much часто, использовать марксиста терминологии,
«крупных предпринимателей» забыло те которые не имели то должно предложить их рабочаяа сила. Too much
длиннее время, некоторые доктрины превалировало пока делающ думайте что все было наилучшим образом. Не,
все не хороше и препятствуйте нам те мы оно наилучшим образом на немного месяцев и лично
я думает что мы не будем готовым a для того чтобы оставить этот кризис.
По мере того как всегда вещи этого мира неравно распределены. Я думаю
что одно поговорить о кризисе а о кризисах, в виду того что страны юга
не имеют такие же проблемы как страны севера. Эти страны юга имеют
всегда быть в кризисе, который увидел некоторые из всех цветов, которые знали и которые
имеет сегодня все еще atrocious проблемы, unimaginable.
Эти страны не ответственн для кризиса… но проходят его полный
хлыст. Эти страны знали все во время истории колонизации пока проходящ
неистовым эксплуатированием, гражданскими войнами или самыми плохими естественными
бедствиями.
Иллюзионы не должны быть сделаны, самый плохой кризис остает и остает кризисом
еды. Миллион и миллиона людей в мире просыпаются утра
без too much знать они будут обгрызли. Мы far from временное увольнение или
SMIC, CAC 40, цены Лондонской фондовой биржи, «». Представьте только один момент
эти дети не пробуют что-то на несколько дней, эти дети которые
приезжают должны сыграть с их косточками и которые ждет их смерти мирно, воспринимано как
поставка. Пока нескольк миллиарда одет в таблица для того чтобы сохранить
большие фирмы мира делает одно мнение для тех детей? Для этих братьев и s? СССР
плашки голода в мире?
Дорогие друзья, наше будущее dubious, мы не знают только оно держит
к нам. Климатическим изменением будет реальность и пока ждущ, никакое поистине
решение не было сделано. Должно одно ждать до тех пор пока то не выродиться для того чтобы начать должно сделать
что-то? Ядерная угроза будет также реальность. Вы знаете, я, котор я не
благоприятн к развитию ядерной энергии в Иране… ни в Соединенных Штатах,
в Франции или Англии. Не, никто должно держать это оружие démoniaque
которое угрожает гуманность.
Мои друзья, препятствуемые к мне мнение к вам что наши затруднения не делают ничего а специально
начинают для тех которые имея проблемы уже.
Этот вечер, я хочу сказать к вам что сторона имеет такое темное будущее, должен ответить
значений как безусловная влюбленность другого.
Да, к как другому и пожелать все что может быть хорошего для его. Как ваше
следующее как порекомендовал Christ. Но воспрепятствовали к мне мнению к вам что
безусловная влюбленность другого not only одно значение Кристиан. Будет
значением каждое среди нас задолжать évertuer для того чтобы примениться. К как другому, оно должна
быть связанным с им. К как другому, оно должна хотеть для его мы хотим для нас.
К как другому путем помогать оно должно коснуться вечности, путем иметь каждый день специальная мысль
для тех которые терпят везде в мире. К как другому будет каждым днем, котор нужно хотеть
любой ядровый быть каждое можно жить decently, которое каждое можно съесть свои
голодными, что каждое одно может иметь доступ имеет образование, с здоровьем. Каждое одно из нас озаглавлено
к счастью. Препятствуйте нам посметь пересмотреть будущее, reinvent мир и написать новую
страницу истории совместно.
Этот вечер, я хочу запустить вибрируя звонок имею каждое один из вас. Приглашающ вас имеет
держать упование, думать других, полюбить они всего вашего c? ur. Recalling вы
только влюбленность реальна. Совместно, мы можем все. Любой человек будет человеком.
Каждый человек на этой планете заслуживает меньшее будущее, имеет право понадеяться.
Для того чтобы закончить, я ask for влюбленность и мир для мира, для моей семьи, моих
друзей и определенно одного их, Denis, которому нужно направление и упование.
Я посылаю имею каждое один из вас мои положительные мысли вполне с фиоритурой я запускаю для
вас к ветру через Sylphids, существованиями ветра.
Я тебя люблю все!
Президент волонтера
детенышей
Макс Jean-Луис
reves.realises@laposte.net Honorary молодости Excalibur ассоциации
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Очень дорогие друзья,
Очень недавн, я встречал formidable персону, свободно сердце,
визионера персоны. По мере того как 18 год - старых молодой человек, включенный в ассоциациях имеет
призвания гуманитарные и культурно с 15 лет постарейте, я appreciate реально молодые люди
которые предлагают маленькому их времена и их правомочности помочь другим. Эта
персона reminded к мне что только влюбленность была реальна. Мы имеем много пунктов в
беге commun и мы имеем такие же сновидения. И мои дорогие друзья, я выбрал этот вечер для того чтобы вспомнить
вас также имею вас что только влюбленность была реальна. Полюбите что мы имеем для наших
братьев находятся в потребности, для тех которые терпят…
Без нас для того чтобы дать учет его, мы живем один обусловливая период
истории гуманности. Кажется, что предлагает наука и техника имеет человека
multitude возможностей. Наоборот, мы confronted имеем много возможностей:
что оно больших endémies, климатического reheating,
ядерная угроза или о международном терроризме. Но самое плохое чем каждое одно кажется
зафиксированным вверх в своем мире, своей реальности и тревожится очень немного о случае другие…
В 2008, мир (глубоки капиталист) шел знать одно из самых плохих
финансовых кризисов полностью своей истории. Система капитализма показал, что хороше
«быть заеданным вверх по» с конца 1970, шла показать имеет все свои пределы… и таким образом
положить конец a почти одно - половина - столетие phantasms и ложное верование, принимая вдоль
тех направляет нас должен пересмотреть его, имеет moraliser по мере того как он говорит его. Но, мы
не были принесены от последнего падения, мы не смогли легко быть обмануты, между словами и
фактами, будут… галактики. Too much часто, использовать марксиста терминологии,
«крупных предпринимателей» забыло те которые не имели то должно предложить их рабочаяа сила. Too much
длиннее время, некоторые доктрины превалировало пока делающ думайте что все было наилучшим образом. Не,
все не хороше и препятствуйте нам те мы оно наилучшим образом на немного месяцев и лично
я думает что мы не будем готовым a для того чтобы оставить этот кризис.
По мере того как всегда вещи этого мира неравно распределены. Я думаю
что одно поговорить о кризисе а о кризисах, в виду того что страны юга
не имеют такие же проблемы как страны севера. Эти страны юга имеют
всегда быть в кризисе, который увидел некоторые из всех цветов, которые знали и которые
имеет сегодня все еще atrocious проблемы, unimaginable.
Эти страны не ответственн для кризиса… но проходят его полный
хлыст. Эти страны знали все во время истории колонизации пока проходящ
неистовым эксплуатированием, гражданскими войнами или самыми плохими естественными
бедствиями.
Иллюзионы не должны быть сделаны, самый плохой кризис остает и остает кризисом
еды. Миллион и миллиона людей в мире просыпаются утра
без too much знать они будут обгрызли. Мы far from временное увольнение или
SMIC, CAC 40, цены Лондонской фондовой биржи, «». Представьте только один момент
эти дети не пробуют что-то на несколько дней, эти дети которые
приезжают должны сыграть с их косточками и которые ждет их смерти мирно, воспринимано как
поставка. Пока нескольк миллиарда одет в таблица для того чтобы сохранить
большие фирмы мира делает одно мнение для тех детей? Для этих братьев и s? СССР
плашки голода в мире?
Дорогие друзья, наше будущее dubious, мы не знают только оно держит
к нам. Климатическим изменением будет реальность и пока ждущ, никакое поистине
решение не было сделано. Должно одно ждать до тех пор пока то не выродиться для того чтобы начать должно сделать
что-то? Ядерная угроза будет также реальность. Вы знаете, я, котор я не
благоприятн к развитию ядерной энергии в Иране… ни в Соединенных Штатах,
в Франции или Англии. Не, никто должно держать это оружие démoniaque
которое угрожает гуманность.
Мои друзья, препятствуемые к мне мнение к вам что наши затруднения не делают ничего а специально
начинают для тех которые имея проблемы уже.
Этот вечер, я хочу сказать к вам что сторона имеет такое темное будущее, должен ответить
значений как безусловная влюбленность другого.
Да, к как другому и пожелать все что может быть хорошего для его. Как ваше
следующее как порекомендовал Christ. Но воспрепятствовали к мне мнению к вам что
безусловная влюбленность другого not only одно значение Кристиан. Будет
значением каждое среди нас задолжать évertuer для того чтобы примениться. К как другому, оно должна
быть связанным с им. К как другому, оно должна хотеть для его мы хотим для нас.
К как другому путем помогать оно должно коснуться вечности, путем иметь каждый день специальная мысль
для тех которые терпят везде в мире. К как другому будет каждым днем, котор нужно хотеть
любой ядровый быть каждое можно жить decently, которое каждое можно съесть свои
голодными, что каждое одно может иметь доступ имеет образование, с здоровьем. Каждое одно из нас озаглавлено
к счастью. Препятствуйте нам посметь пересмотреть будущее, reinvent мир и написать новую
страницу истории совместно.
Этот вечер, я хочу запустить вибрируя звонок имею каждое один из вас. Приглашающ вас имеет
держать упование, думать других, полюбить они всего вашего c? ur. Recalling вы
только влюбленность реальна. Совместно, мы можем все. Любой человек будет человеком.
Каждый человек на этой планете заслуживает меньшее будущее, имеет право понадеяться.
Для того чтобы закончить, я ask for влюбленность и мир для мира, для моей семьи, моих
друзей и определенно одного их, Denis, которому нужно направление и упование.
Я посылаю имею каждое один из вас мои положительные мысли вполне с фиоритурой я запускаю для
вас к ветру через Sylphids, существованиями ветра.
Я тебя люблю все!
Президент волонтера
детенышей
Макс Jean-Луис
reves.realises@laposte.net Honorary молодости Excalibur ассоциации
Brief van de Verwachting voor een nieuwe wereld
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Zeer geachte vrienden,
Zeer onlangs, heb ik een geweldige persoon, een vrije ziel, een visionnaire
persoon ontmoet. Als jongeman van 18 jaar, verplicht in verenigingen heeft
roeping humanitair en cultureel sinds de leeftijd van 15 jaar, beoordeel ik echt de jongeren
die een beetje van hun tijd en hun bevoegdheden aanbieden om de anderen te helpen. Deze
persoon heeft me eraan herinnerd dat alleen de liefde reëel was. Wij hebben vele punten in
gemeenschappelijk en wij hebben dezelfde dromen. En mijn geachte vrienden, heb ik deze avond verkozen om u
u eraan te herinneren eveneens dat alleen de liefde reëel was. De liefde die wij voor onze broers
hebben die in de behoefte zijn, voor degenen die… lijden
Zonder ons er verslag mee uit te brengen, leven wij een beslissende periode van
de geschiedenis van de Mensheid. De wetenschap en de technologie schijnen aan de Mens een massa
mogelijkheden aan te bieden. Omgekeerd worden wij hebben talrijke uitdagingen geconfronteerd:
dat het om grote endémies, van de klimatologische opwarming, van de nucleaire dreiging
of nog over het internationale terrorisme gaat. Maar het meest ergste is dat iedereen opgesloten
in zijn wereld lijkt, maakt zijn werkelijkheid zich en zeer weinig over het geval van de anderen zorgen…
In 2008 ging de wereld (diepgaand kapitalistisch) één van de slechtere financiële
crisissen van heel zijn geschiedenis doormaken. Het kapitalistische systeem dat goed scheen
„gripper“ sinds het eind van de jaren '70, ging tonen heeft al zijn grenzen… en aldus
eind heeft zetten bijna een halve eeuw van droombeelden en van valse overtuigingen, emmenant
degenen die ons leiden het herzien, heeft heeft moraliser en zeggen hij het. Maar wij hebben
niet van de laatste druppel geboren geworden, wij zouden bedrogen niet kunnen zijn, tussen de woorden en
de feiten, er bestaan… van de melkweg. Te vaak, om een marxistisch vocabulaire te gebruiken,
„vergaten de grote werkgevers“ degenen die slechts hadden om hun arbeidskracht aan te bieden. Te
lang, heeft een zekere leer de overhand gehad door te laten geloven dat alles goed ging. Niet
gaat alles niet goed en wij zien het goed sinds enkele maanden en persoonlijk
geloof ik dat wij niet bereid zijn om van deze crisis weg te gaan.
Zoals altijd de dingen van deze wereld ongelijk worden verdeeld. Ik geloof
dat men niet over de crisis maar over de crisissen zou mogen spreken, aangezien de landen van het Zuiden
niet in moeilijkheden verkeren dan de landen van het Noorden. Deze landen van het Zuiden die
zich altijd in een crisis hebben bevonden, die van alle kleuren hebben erover gezien, die hebben gekend en die
vandaag de gruwelijkste moeilijkheden nog kennen, het meest onvoorstelbaar.
Deze landen die niet verantwoordelijk voor de crisis… zijn maar die het van volle zweep
ondergaan. Deze landen die elke tegenhanger de Geschiedenis van de kolonisatie hebben gekend door via
het overdreven gebruik te gaan, de burgeroorlogen of nog slechtere
natuurrampe.
Men mag zich niet van illusies doen, de slechtere crisis blijft en woonplaats
de voedselcrisis. Miljoenen en miljoenen mensen in de wereld wekken zich de ochtenden
zonder te veel te weten die zij zullen kunnen oppeuzelen. Wij zijn ver van de koersen van
de Beurs, CAC 40, SMIC, of „de technische werkloosheid“. Bedenkt slechts één moment
deze kinderen die iets niet sinds verschillende dagen hebben geproeft, deze kinderen die
erin slagen met hun beenderen te spelen en die vredig op hun dode wachten, waargenomen als
een afgifte. Terwijl verschillende miljarden op de tafel worden gezet om de grote
wereldondernemingen te redden wat zegt men voor deze kinderen? Voor deze broers en s? U.S.S.R
die van honger in de wereld sterven?
De geachte vrienden, onze toekomst zijn onzeker, wij weten niet die hij ons
reserveert. De klimatologische verandering is een werkelijkheid en door te wachten, is geen enkel ware
beslissing genomen. Zou men op dat dat ontaardt om iets te beginnen te doen moeten
wachten? De nucleaire dreiging is eveneens een werkelijkheid. U weet, ik ondersteun ik
niet de ontwikkeling van de kernenergie in Iran… noch minder in de Verenigde Staten,
in Frankrijk of in Engeland. Niet moet niemand dit duivelse wapen in handen hebben
dat in gevaar de mensheid zet.
Mijn vrienden laat, u dat onze moeilijkheden vooral voor
zeggen degenen zijn begonnen die reeds in moeilijkheden verkerend.
Deze avond, wil ik u zeggen dat tegenover een zo sombere toekomst, moet antwoorden van
de waarden zoals de onvoorwaardelijke liefde van de andere.
Jawoord, van de andere houden en naar alles verlangen wat hij er kan hebben van bon voor hem. Jouw houdt van
volgend aangezien zijzelf Christus aanbeval. Maar laat mij u dat
de onvoorwaardelijke liefde van de andere alleen maar geen christelijke waarde zeggen is. Het is
een waarde die elk onder ons évertuer om van toepassing zou moeten zijn. Van de andere, is het houden
zich over hem zorgen maken. Van de andere, is het houden voor hem willen wat wij voor ons willen.
Van de andere houden door het te helpen de Eeuwigheid treffen, in hebbend elke dag een speciale gedachte
voor degenen die overal in de wereld lijden. Van de andere houden is het elke dag van
heel zijn wezen willen dat iedereen fatsoenlijk kan leven, dat iedereen kan eten heeft zijn
honger, dat iedereen de toegang kan hebben heeft de opvoeding, aan de gezondheid. Elk van ons heeft recht
op het geluk. Durven de toekomst te herzien, réinventer de wereld en samen een nieuwe
bladzijde van Geschiedenis schrijven.
Deze avond, wil ik vibrant verzoek lanceren heb elk van u. U verzoekend om
hoop te houden, om aan de anderen te denken, heeft van ze houden van heel uw c? ur. U herhalend
dat alleen de liefde reëel is. Geheel, kunnen wij alles. Iedere Man is een Man.
Elke man op deze planeet verdient een beetje toekomst, heeft het recht om te hopen.
Ten slotte, vraag ik liefde en vrede voor de wereld, mijn familie, voor mijn
vrienden en meer bepaald een van hen, Dennis, die directie en hoop nodig heeft.
Ik verzend naar elk van u mijn volle positieve gedachten van gunst die ik voor u
aan de wind door bemiddeling van Sylphides lanceer, de wezens van de wind.
Ik houd u van iedereen!
Max. Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jong vrijwilliger
Voorzitter van Eer van de Vereniging Jeugd Excalibur
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Zeer geachte vrienden,
Zeer onlangs, heb ik een geweldige persoon, een vrije ziel, een visionnaire
persoon ontmoet. Als jongeman van 18 jaar, verplicht in verenigingen heeft
roeping humanitair en cultureel sinds de leeftijd van 15 jaar, beoordeel ik echt de jongeren
die een beetje van hun tijd en hun bevoegdheden aanbieden om de anderen te helpen. Deze
persoon heeft me eraan herinnerd dat alleen de liefde reëel was. Wij hebben vele punten in
gemeenschappelijk en wij hebben dezelfde dromen. En mijn geachte vrienden, heb ik deze avond verkozen om u
u eraan te herinneren eveneens dat alleen de liefde reëel was. De liefde die wij voor onze broers
hebben die in de behoefte zijn, voor degenen die… lijden
Zonder ons er verslag mee uit te brengen, leven wij een beslissende periode van
de geschiedenis van de Mensheid. De wetenschap en de technologie schijnen aan de Mens een massa
mogelijkheden aan te bieden. Omgekeerd worden wij hebben talrijke uitdagingen geconfronteerd:
dat het om grote endémies, van de klimatologische opwarming, van de nucleaire dreiging
of nog over het internationale terrorisme gaat. Maar het meest ergste is dat iedereen opgesloten
in zijn wereld lijkt, maakt zijn werkelijkheid zich en zeer weinig over het geval van de anderen zorgen…
In 2008 ging de wereld (diepgaand kapitalistisch) één van de slechtere financiële
crisissen van heel zijn geschiedenis doormaken. Het kapitalistische systeem dat goed scheen
„gripper“ sinds het eind van de jaren '70, ging tonen heeft al zijn grenzen… en aldus
eind heeft zetten bijna een halve eeuw van droombeelden en van valse overtuigingen, emmenant
degenen die ons leiden het herzien, heeft heeft moraliser en zeggen hij het. Maar wij hebben
niet van de laatste druppel geboren geworden, wij zouden bedrogen niet kunnen zijn, tussen de woorden en
de feiten, er bestaan… van de melkweg. Te vaak, om een marxistisch vocabulaire te gebruiken,
„vergaten de grote werkgevers“ degenen die slechts hadden om hun arbeidskracht aan te bieden. Te
lang, heeft een zekere leer de overhand gehad door te laten geloven dat alles goed ging. Niet
gaat alles niet goed en wij zien het goed sinds enkele maanden en persoonlijk
geloof ik dat wij niet bereid zijn om van deze crisis weg te gaan.
Zoals altijd de dingen van deze wereld ongelijk worden verdeeld. Ik geloof
dat men niet over de crisis maar over de crisissen zou mogen spreken, aangezien de landen van het Zuiden
niet in moeilijkheden verkeren dan de landen van het Noorden. Deze landen van het Zuiden die
zich altijd in een crisis hebben bevonden, die van alle kleuren hebben erover gezien, die hebben gekend en die
vandaag de gruwelijkste moeilijkheden nog kennen, het meest onvoorstelbaar.
Deze landen die niet verantwoordelijk voor de crisis… zijn maar die het van volle zweep
ondergaan. Deze landen die elke tegenhanger de Geschiedenis van de kolonisatie hebben gekend door via
het overdreven gebruik te gaan, de burgeroorlogen of nog slechtere
natuurrampe.
Men mag zich niet van illusies doen, de slechtere crisis blijft en woonplaats
de voedselcrisis. Miljoenen en miljoenen mensen in de wereld wekken zich de ochtenden
zonder te veel te weten die zij zullen kunnen oppeuzelen. Wij zijn ver van de koersen van
de Beurs, CAC 40, SMIC, of „de technische werkloosheid“. Bedenkt slechts één moment
deze kinderen die iets niet sinds verschillende dagen hebben geproeft, deze kinderen die
erin slagen met hun beenderen te spelen en die vredig op hun dode wachten, waargenomen als
een afgifte. Terwijl verschillende miljarden op de tafel worden gezet om de grote
wereldondernemingen te redden wat zegt men voor deze kinderen? Voor deze broers en s? U.S.S.R
die van honger in de wereld sterven?
De geachte vrienden, onze toekomst zijn onzeker, wij weten niet die hij ons
reserveert. De klimatologische verandering is een werkelijkheid en door te wachten, is geen enkel ware
beslissing genomen. Zou men op dat dat ontaardt om iets te beginnen te doen moeten
wachten? De nucleaire dreiging is eveneens een werkelijkheid. U weet, ik ondersteun ik
niet de ontwikkeling van de kernenergie in Iran… noch minder in de Verenigde Staten,
in Frankrijk of in Engeland. Niet moet niemand dit duivelse wapen in handen hebben
dat in gevaar de mensheid zet.
Mijn vrienden laat, u dat onze moeilijkheden vooral voor
zeggen degenen zijn begonnen die reeds in moeilijkheden verkerend.
Deze avond, wil ik u zeggen dat tegenover een zo sombere toekomst, moet antwoorden van
de waarden zoals de onvoorwaardelijke liefde van de andere.
Jawoord, van de andere houden en naar alles verlangen wat hij er kan hebben van bon voor hem. Jouw houdt van
volgend aangezien zijzelf Christus aanbeval. Maar laat mij u dat
de onvoorwaardelijke liefde van de andere alleen maar geen christelijke waarde zeggen is. Het is
een waarde die elk onder ons évertuer om van toepassing zou moeten zijn. Van de andere, is het houden
zich over hem zorgen maken. Van de andere, is het houden voor hem willen wat wij voor ons willen.
Van de andere houden door het te helpen de Eeuwigheid treffen, in hebbend elke dag een speciale gedachte
voor degenen die overal in de wereld lijden. Van de andere houden is het elke dag van
heel zijn wezen willen dat iedereen fatsoenlijk kan leven, dat iedereen kan eten heeft zijn
honger, dat iedereen de toegang kan hebben heeft de opvoeding, aan de gezondheid. Elk van ons heeft recht
op het geluk. Durven de toekomst te herzien, réinventer de wereld en samen een nieuwe
bladzijde van Geschiedenis schrijven.
Deze avond, wil ik vibrant verzoek lanceren heb elk van u. U verzoekend om
hoop te houden, om aan de anderen te denken, heeft van ze houden van heel uw c? ur. U herhalend
dat alleen de liefde reëel is. Geheel, kunnen wij alles. Iedere Man is een Man.
Elke man op deze planeet verdient een beetje toekomst, heeft het recht om te hopen.
Ten slotte, vraag ik liefde en vrede voor de wereld, mijn familie, voor mijn
vrienden en meer bepaald een van hen, Dennis, die directie en hoop nodig heeft.
Ik verzend naar elk van u mijn volle positieve gedachten van gunst die ik voor u
aan de wind door bemiddeling van Sylphides lanceer, de wezens van de wind.
Ik houd u van iedereen!
Max. Jean-Louis
reves.realises@laposte.net
Jong vrijwilliger
Voorzitter van Eer van de Vereniging Jeugd Excalibur
حرف من الأمل لعالم جديدة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
صديقات عزيزة جدّا,
جدّا مؤخّرا, التقى أنا شخص هائلة, قلب حرّة,
شخص مثاليّة. ك 18 [ير-ولد] يتلقّى
[يوونغ برسن], يشبك في جمعيات مهن إنسانيّة وثقافيّة منذ ال 15 سنون عتّقت, أنا أقدر حقّا الالناس
شابّة الذي يقدر بعض أوقاتهم وكفاءاتهم أن يساعد الأخرى. ذكّر هذا
شخص إلى ي أنّ فقط الحالة حبّ كان حقيقيّة. نحن نتلقّى كثير نقطات في
[كمّون] شوط ويتلقّى نحن ال نفسه حلم. وصديقاتي عزيزة, اختار أنا مساء اليوم أن يتذكّر
أنت أيضا يتلقّى أنت أنّ فقط الحالة حبّ كان حقيقيّة. أحبّت أنّ يتلقّى نحن لإخواننا
الذي يكون في الحاجة, ل أنّ أيّ يعاني…
دون نا أن يعطي حساب من هو, يعيش نحن واحدة يحدث فترة من
التاريخ الإنسانية. يبدو علم وتكنولوجيا أن يقدّم يتلقّى الرجل
كثرة الإمكانيات. بالعكس, جابهت نحن يتلقّى كثير تحديات:
أنّ هو من [إندميس] عظيمة, المناخيّة يعيد, التهديد نوويّة
أو حول إرهاب دوليّة. غير أنّ المريضة من يبدو
[إش ون] يقفل فوق في عالمه, حقيقته ويقلق جدّا قليلا حول الحالة من الأخرى…
في 2008, ذهب العالم (بعمق رأسمالية) كان أن يعرف واحدة من الأزمة ماليّة مريضة
من كلّه تاريخ. الرأسمالية ذهب نظامة أيّ بدا جيّدة
"أن يكون على قبض فوق" منذ النهاية من 1970, كان أن يبدي يتلقّى كلّه حدود… ولذلك
أن يضع نهاية [ا] تقريبا واحدة - نصف - قرن ال [فنتسم] وإعتقاد زائفة, يأخذ على طول
أنّ أيّ يوجّهنا يضطرّ أعدت هو, يتلقّى ال [مورليسر] بما أنّ هو يقول هو. غير أنّ, لم [بورن] نحن
كان من القطرة متأخّرة, نحن استطاع لم يكن بسهولة خدعت, بين الكلمات
والحقائق, هناك… مجرة. نسي [توو موش] غالبا, أن يستعمل مفردة الماركسيّ,
ال "[بوسنسّ لدر]" أنّ أيّ لم يتلقّى أنّ يضطرّ قدّمت [لبوور فورس] هم. [توو موش]
[لونغ تيم], ساد مذاهب مؤكّدة بينما يجعل فكّرت أنّ كلّ كان جيّدا. لا,
ليس كلّ جيّدة وتركتنا يرى نحن هو جيّدا ل [ا فو] شهور وشخصيّا
أنا نفكّر أنّ نحن لسنا يتأهّب [ا] أن يترك هذا أزمة.
بما أنّ دائما الأشياء من هذا عالم يكون [أونقولّي] وزّعت. أنا أفكّر
أنّ لم يضطرّ واحدة تكلّمت حول الأزمة غير أنّ حول الأزمات, بما أنّ البلاد من الجنوب
لا يتلقّون ال نفسه مشاكل بما أنّ البلاد الشمال. هذا بلاد من الجنوب أيّ يتلقّى
دائما كنت في أزمة, أيّ رأى بعض من [ألّ ث] لون, أيّ عرف وأيّ
يتلقّى اليوم بعد المشاكل شنيعة أكثر, أكثر [أونيمجنبل].
هذا بلاد أيّ ليس مسؤولة للأزمة… غير أنّ أيّ يتحمّلون هو يشبع
سوط. هذا بلاد أيّ عرف كلّ أثناء التاريخ الاستعمار بينما يمرّ
بالمهينة إستثمار, حرب أهليّة أو كارثة طبيعيّة مريضة.
أوهام سوفت لا يكون جعلت, يبقى الأزمة مريضة ويبقى ال [فوود كريسس]. مليون ويوقظ [ميلّيون بيوبل] في العالم الصباح
دون كثيرا يعرف ماذا هم سيكونون يمكن أن يقضم. نحن [فر فروم] التعطيل أو
[سميك], [كك] 40, تبادل مبتذلة سعرات, "". تخيّلت فقط واحدة عزم
هذا أطفال الذي يتلقّى لم يذق شيء ل عدّة أيام, هذا أطفال الذي
يصل يضطرّ لعبت مع [بونس] هم وأيّ يترقّب موتهم سلميّا, يلاحظ مثل
تسليم. بينما عدّة بليون يكون وضعت على الطاولة أن ينقذ
الكبيرة عالم شركات أيّ يتمّ واحدة رأي ل أنّ أطفال? ل هذا إخوان و [س]? الولايات المتّحدة الأمريكيّة
أيّ [ديس] الحالة جوع في العالم?
صديقات عزيزة, مستقبلنا ملتبسة, نحن لا يعرف فقط يمسك
هو إلى نا. التغير مناخيّة حقيقة وبينما ينتظر, ما من يصحّ
جعلت قرار كان. سوفت واحدة انتظرت إلى أن ينحطّ أنّ أن يبدأ يضطرّ أتمّت
شيء? التهديد نوويّة أيضا حقيقة. أنت تعرف, ي أنا لست
مواتي إلى التطوير من الطاقة نوويّة في إيران… ولا بعض في الولايات المتّحدة الأمريكيّة,
في فرنسا أو إنكلترا. لا, لا أحد ينبغي أمسكت هذا [دمونيقو] سلاح
أيّ ب جازف إنسانية.
صديقاتي, يترك إلى ي رأي إلى أنت أنّ يتمّ صعوباتنا لاشيء غير أنّ خصوصا
يبدأون ل أنّ أيّ يتلقّى مشاكل سابقا.
مساء اليوم, يريد أنا أن يقول إلى أنت أنّ وجه يتلقّى هذا مستقبل مظلمة, ينبغي أجبت من
القيم مثل الحالة حبّ غير مشروط من الأخرى.
نعم, إلى مثل الأخرى وأن يتمنّى كلّ أنّ هناك يستطيع كنت من جيّدة ل ه. أوصى مثل ك
تالية ك بنفسي مسيح. غير أنّ يترك إلى ي رأي إلى أنت أنّ
الحالة حبّ غير مشروط من الأخرى ليس فحسب واحدة قيمة مسيحية. هو
قيمة أيّ [إش ون] بين نا استدان [فرتثر] يكون اضطرّت طبّقت. إلى مثل الأخرى, هو
أن يكون تعلّقت مع ه. إلى مثل الأخرى, هو أن يريد ل ه ماذا نحن نريد ل نا.
إلى مثل الأخرى ب يساعد هو يضطرّ لمست أبديّ, ب يتلقّى كلّ يوم فكرة
خاصّة ل أنّ أيّ يعاني في كلّ مكان في العالم. إلى مثل الأخرى هو يكون كلّ يوم أن يريد
من أيّ صحيحة يكون أنّ [إش ون] يستطيع عشت [دسنتلي], أنّ [إش ون] يستطيع أكلت ه
جائعة, أنّ [إش ون] يستطيع يتلقّى المنفذة يتلقّى تربية, مع صحة. يخوّل
[إش ون] من نا إلى سعادة. تركتنا جسرت أن يعيد المستقبل, أن اخترع ثانية العالم وأن يكتب صفحة جديدة
تاريخ معا.
مساء اليوم, يريد أنا أن يطلق يتذبذب دعوة يتلقّى [إش ون] من أنت. يتلقّى
يدعو أنت أن يحافظ أمل, يضطرّ فكّرت من الأخرى, يضطرّ أحبّتهم من كلّك [ك]? [أور]. يتذكّر أنت
أنّ فقط الحالة حبّ يكون حقيقيّة. معا, يستطيع نحن كلّ. أيّ رجل رجل.
يستحقّ كلّ رجل على هذا كوكب بعض مستقبل, يتلقّى الحق أن يأمل.
أن ينهي, يسأل أنا لحالة حبّ وسلام للعالم, لأسرتي, صديقاتي
وأكثر بشكل خاصّ واحدة من هم, [دنيس], الذي يحتاج اتّجاه وأمل.
أنا أرسل يتلقّى [إش ون] من أنت أفكاري إيجابيّة تماما مع نعمة أيّ أنا أطلق ل
أنت إلى الريح عن طريق [سلفيدس], كائن من الريح.
أنا أحبّ أنت كلّ!
[مإكس] [جن-لوويس]
[رفس.رليسسلبوست.نت]
شباب متطوعة
رئيس شرفيّة من جمعية [إإكسكليبور] شباب
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
صديقات عزيزة جدّا,
جدّا مؤخّرا, التقى أنا شخص هائلة, قلب حرّة,
شخص مثاليّة. ك 18 [ير-ولد] يتلقّى
[يوونغ برسن], يشبك في جمعيات مهن إنسانيّة وثقافيّة منذ ال 15 سنون عتّقت, أنا أقدر حقّا الالناس
شابّة الذي يقدر بعض أوقاتهم وكفاءاتهم أن يساعد الأخرى. ذكّر هذا
شخص إلى ي أنّ فقط الحالة حبّ كان حقيقيّة. نحن نتلقّى كثير نقطات في
[كمّون] شوط ويتلقّى نحن ال نفسه حلم. وصديقاتي عزيزة, اختار أنا مساء اليوم أن يتذكّر
أنت أيضا يتلقّى أنت أنّ فقط الحالة حبّ كان حقيقيّة. أحبّت أنّ يتلقّى نحن لإخواننا
الذي يكون في الحاجة, ل أنّ أيّ يعاني…
دون نا أن يعطي حساب من هو, يعيش نحن واحدة يحدث فترة من
التاريخ الإنسانية. يبدو علم وتكنولوجيا أن يقدّم يتلقّى الرجل
كثرة الإمكانيات. بالعكس, جابهت نحن يتلقّى كثير تحديات:
أنّ هو من [إندميس] عظيمة, المناخيّة يعيد, التهديد نوويّة
أو حول إرهاب دوليّة. غير أنّ المريضة من يبدو
[إش ون] يقفل فوق في عالمه, حقيقته ويقلق جدّا قليلا حول الحالة من الأخرى…
في 2008, ذهب العالم (بعمق رأسمالية) كان أن يعرف واحدة من الأزمة ماليّة مريضة
من كلّه تاريخ. الرأسمالية ذهب نظامة أيّ بدا جيّدة
"أن يكون على قبض فوق" منذ النهاية من 1970, كان أن يبدي يتلقّى كلّه حدود… ولذلك
أن يضع نهاية [ا] تقريبا واحدة - نصف - قرن ال [فنتسم] وإعتقاد زائفة, يأخذ على طول
أنّ أيّ يوجّهنا يضطرّ أعدت هو, يتلقّى ال [مورليسر] بما أنّ هو يقول هو. غير أنّ, لم [بورن] نحن
كان من القطرة متأخّرة, نحن استطاع لم يكن بسهولة خدعت, بين الكلمات
والحقائق, هناك… مجرة. نسي [توو موش] غالبا, أن يستعمل مفردة الماركسيّ,
ال "[بوسنسّ لدر]" أنّ أيّ لم يتلقّى أنّ يضطرّ قدّمت [لبوور فورس] هم. [توو موش]
[لونغ تيم], ساد مذاهب مؤكّدة بينما يجعل فكّرت أنّ كلّ كان جيّدا. لا,
ليس كلّ جيّدة وتركتنا يرى نحن هو جيّدا ل [ا فو] شهور وشخصيّا
أنا نفكّر أنّ نحن لسنا يتأهّب [ا] أن يترك هذا أزمة.
بما أنّ دائما الأشياء من هذا عالم يكون [أونقولّي] وزّعت. أنا أفكّر
أنّ لم يضطرّ واحدة تكلّمت حول الأزمة غير أنّ حول الأزمات, بما أنّ البلاد من الجنوب
لا يتلقّون ال نفسه مشاكل بما أنّ البلاد الشمال. هذا بلاد من الجنوب أيّ يتلقّى
دائما كنت في أزمة, أيّ رأى بعض من [ألّ ث] لون, أيّ عرف وأيّ
يتلقّى اليوم بعد المشاكل شنيعة أكثر, أكثر [أونيمجنبل].
هذا بلاد أيّ ليس مسؤولة للأزمة… غير أنّ أيّ يتحمّلون هو يشبع
سوط. هذا بلاد أيّ عرف كلّ أثناء التاريخ الاستعمار بينما يمرّ
بالمهينة إستثمار, حرب أهليّة أو كارثة طبيعيّة مريضة.
أوهام سوفت لا يكون جعلت, يبقى الأزمة مريضة ويبقى ال [فوود كريسس]. مليون ويوقظ [ميلّيون بيوبل] في العالم الصباح
دون كثيرا يعرف ماذا هم سيكونون يمكن أن يقضم. نحن [فر فروم] التعطيل أو
[سميك], [كك] 40, تبادل مبتذلة سعرات, "". تخيّلت فقط واحدة عزم
هذا أطفال الذي يتلقّى لم يذق شيء ل عدّة أيام, هذا أطفال الذي
يصل يضطرّ لعبت مع [بونس] هم وأيّ يترقّب موتهم سلميّا, يلاحظ مثل
تسليم. بينما عدّة بليون يكون وضعت على الطاولة أن ينقذ
الكبيرة عالم شركات أيّ يتمّ واحدة رأي ل أنّ أطفال? ل هذا إخوان و [س]? الولايات المتّحدة الأمريكيّة
أيّ [ديس] الحالة جوع في العالم?
صديقات عزيزة, مستقبلنا ملتبسة, نحن لا يعرف فقط يمسك
هو إلى نا. التغير مناخيّة حقيقة وبينما ينتظر, ما من يصحّ
جعلت قرار كان. سوفت واحدة انتظرت إلى أن ينحطّ أنّ أن يبدأ يضطرّ أتمّت
شيء? التهديد نوويّة أيضا حقيقة. أنت تعرف, ي أنا لست
مواتي إلى التطوير من الطاقة نوويّة في إيران… ولا بعض في الولايات المتّحدة الأمريكيّة,
في فرنسا أو إنكلترا. لا, لا أحد ينبغي أمسكت هذا [دمونيقو] سلاح
أيّ ب جازف إنسانية.
صديقاتي, يترك إلى ي رأي إلى أنت أنّ يتمّ صعوباتنا لاشيء غير أنّ خصوصا
يبدأون ل أنّ أيّ يتلقّى مشاكل سابقا.
مساء اليوم, يريد أنا أن يقول إلى أنت أنّ وجه يتلقّى هذا مستقبل مظلمة, ينبغي أجبت من
القيم مثل الحالة حبّ غير مشروط من الأخرى.
نعم, إلى مثل الأخرى وأن يتمنّى كلّ أنّ هناك يستطيع كنت من جيّدة ل ه. أوصى مثل ك
تالية ك بنفسي مسيح. غير أنّ يترك إلى ي رأي إلى أنت أنّ
الحالة حبّ غير مشروط من الأخرى ليس فحسب واحدة قيمة مسيحية. هو
قيمة أيّ [إش ون] بين نا استدان [فرتثر] يكون اضطرّت طبّقت. إلى مثل الأخرى, هو
أن يكون تعلّقت مع ه. إلى مثل الأخرى, هو أن يريد ل ه ماذا نحن نريد ل نا.
إلى مثل الأخرى ب يساعد هو يضطرّ لمست أبديّ, ب يتلقّى كلّ يوم فكرة
خاصّة ل أنّ أيّ يعاني في كلّ مكان في العالم. إلى مثل الأخرى هو يكون كلّ يوم أن يريد
من أيّ صحيحة يكون أنّ [إش ون] يستطيع عشت [دسنتلي], أنّ [إش ون] يستطيع أكلت ه
جائعة, أنّ [إش ون] يستطيع يتلقّى المنفذة يتلقّى تربية, مع صحة. يخوّل
[إش ون] من نا إلى سعادة. تركتنا جسرت أن يعيد المستقبل, أن اخترع ثانية العالم وأن يكتب صفحة جديدة
تاريخ معا.
مساء اليوم, يريد أنا أن يطلق يتذبذب دعوة يتلقّى [إش ون] من أنت. يتلقّى
يدعو أنت أن يحافظ أمل, يضطرّ فكّرت من الأخرى, يضطرّ أحبّتهم من كلّك [ك]? [أور]. يتذكّر أنت
أنّ فقط الحالة حبّ يكون حقيقيّة. معا, يستطيع نحن كلّ. أيّ رجل رجل.
يستحقّ كلّ رجل على هذا كوكب بعض مستقبل, يتلقّى الحق أن يأمل.
أن ينهي, يسأل أنا لحالة حبّ وسلام للعالم, لأسرتي, صديقاتي
وأكثر بشكل خاصّ واحدة من هم, [دنيس], الذي يحتاج اتّجاه وأمل.
أنا أرسل يتلقّى [إش ون] من أنت أفكاري إيجابيّة تماما مع نعمة أيّ أنا أطلق ل
أنت إلى الريح عن طريق [سلفيدس], كائن من الريح.
أنا أحبّ أنت كلّ!
[مإكس] [جن-لوويس]
[رفس.رليسسلبوست.نت]
شباب متطوعة
رئيس شرفيّة من جمعية [إإكسكليبور] شباب
Tags:
Max Jean-Louis's Profile
Max Jean-Louis's Friends
Lettre de l'Esperance...
May 2009
Friends
Emeka
Yashoda
Max Jean-Louis's Friends
Latest Posts
Lettre de l'Esperance...
Monthly Archive
May 2009
Change Language
Friends
Emeka
Yashoda
1790 views